Bir sabah uyandığımda, herkesin iç sesini duyabildiğimi fark ettim. Duyar duymaz korktum. Rüyada olduğumu sandım ama rüyada olmadığımı anlayınca bu sesleri görmezden gelmeye çalıştım. Ne yaparsam yapayım bir türlü rahatlayamıyordum.
Bir süre sonra, bu özelliğimi kullanarak insanların içindeki sesleri dinlemek istedim ama evimden çıkıp kalabalığın içine karışınca bu isteğim bir anda yok oldu. Çünkü her yerden gelen düşünceler beni boğuyordu.
Yatağıma gidip uyumak istedim ama bu da işe yaramadı. Ne kadar uzakta olsalar da hâlâ herkesin iç seslerini duyabiliyordum. Saatler süren uğraşlardan sonra sonunda uykuya daldım.
En az on iki saat süren derin bir uykudan, akşam saatlerinde uyandım. Uyandığımda artık kimsenin iç sesini duymadığımı fark ettim. O an mutluluktan bayılacak gibi oldum. Artık rahatça gezip dolaşabilecektim. Sanki hayatım yeniden başlamış gibiydi. İçimdeki bütün rahatsızlıklar silinip gitmişti ama bu huzur uzun sürmedi.
İki ay sonra, aynı şey tekrar yaşandı. Herkesin iç seslerini yeniden duymaya başladım. Neyse ki bir süre sonra yine geçti. O zaman fark ettim ki bu durum bana her iki ayda bir oluyormuş.
Bu yüzden bu olayların yaşandığı tarihleri not etmeye ve bir geri sayım başlatmaya karar verdim. Her defasında geri sayım yaptım, hazırlandım. Böylece bu durum beni eskisi kadar etkilememeye başladı.
Zamanla bu olaya tamamen alıştım.