Sporun genç bireylerin hayatındaki yeri, gün geçtikçe daha çok konuşulan ve önemsenen bir konu haline gelse de hala hak ettiği ölçüde takdir edildiğini söylemek zor. Eğitim sistemimizin ve toplumsal bakış açımızın ağırlıklı olarak akademik başarıya odaklanması, sporun ikinci planda bırakılmasına neden oluyor. Oysaki spor, yalnızca fiziksel sağlığı destekleyen bir etkinlik olmanın ötesindedir ve bireylerin ruhsal, sosyal ve karakter gelişiminde de derin etkiler yaratan bütüncül bir yaşam biçimidir.
Fakat sporun genç bireylerin fiziksel gelişimindeki katkıları saymakla bitmez. Düzenli yapılan spor, kas ve kemik yapısını güçlendirir, duruş bozukluklarını engeller ve metabolizmayı düzenler. Gençlik döneminde kazanılan fiziksel alışkanlıklar, ileri yaşlarda oluşabilecek sağlık sorunlarını büyük ölçüde önler. Spor yapan gençler, enerjilerini doğru şekilde kullanmayı öğrenir, bedenlerini daha iyi tanır ve sağlıklı yaşam konusunda bilinçlenir. Sporun sağladığı bu fiziksel güçlenme, onların özgüvenlerini de artırır.
Sporun maalesef belki de en az konuşulan ama en önemli yönlerinden biri ruhsal ve duygusal gelişime olan katkısıdır. Spor, sadece beden sağlığını değil, zihinsel dengeyi de destekleyen çok güçlü bir araçtır. Gençler, spor yaparak stresle başa çıkmayı öğrenir. Özellikle ergenlik döneminde karşılaşılan kimlik bunalımları, gelecek kaygısı, akademik baskılar ve sosyal çevreden gelen beklentiler, gençlerin ruhsal dünyasında büyük dalgalanmalara neden olabilir. İşte bu noktada spor, bir denge unsuru olur.
Ayrıca spor, karakter ve sosyal beceri gelişimi açısından da eşsiz bir öğrenme alanıdır. Takım oyunları, gençlere iş birliği yapmayı, paylaşmayı, birlikte başarmayı öğretir. Kaybetmeyi öğrenmek kadar, kazanmanın da sorumluluğunu taşımak sporla öğrenilir. Disiplin, zaman yönetimi, hedef koyma ve bu hedef doğrultusunda çalışmak gibi yaşam becerileri de sporun içinde doğal olarak gelişir. Bireysel sporlarda da gençler kendi sınırlarını tanır, azim ve kararlılıkla bu sınırları aşmayı öğrenir. Spor sayesinde içsel motivasyonlarını keşfeden gençler, sadece sporda değil, hayatın her alanında daha dirençli bireyler olarak yetişir.
Spor, bir lüks değil; sağlıklı, mutlu ve dengeli bireyler yetiştirmenin en etkili yollarından biridir. Bu yüzden ailelere ve eğitimcilere büyük sorumluluk düşüyor. Okullarda spora ayrılan zaman artırılmalı, gençlerin ilgisini çeken spor dallarına ulaşmaları kolaylaştırılmalı ve spor, günlük yaşamın doğal bir parçası haline getirilmelidir. Sporun genç bireylerin hayatındaki değeri, ancak bu şekilde hak ettiği yere ulaşabilir.