Bir sabah uyandığımda, herkesin iç sesini duyabildiğimi fark ettim. Annem tam odama geldiğinde içinden “Uyan.” diyordu. Sonra bunu dışarıdan da söyledi.
Kahvaltı masasına oturduğumda, annemin içinden “Çin’den işe geç kaldım.” diye söyleniyordu. Hemen hazırlanıp arabaya bindik. Babamın içinden de bir şeyler söyleniyordu. Sanırım arabayı benim sürdüğüm için biraz mırıldanıyordu. Ancak beş dakika sonra arabayı bulamadığını fark etti ama hiç sesini çıkarmadı. Hatta içinden “Görüşürüz.” dedi.
Üç dakika sonra sınıfıma vardım. Arkadaşlarımın iç seslerini duyuyordum. Hakkımda bir şeyler söylüyorlardı. Merak edip “Benim hakkımda ne diyorsunuz?” diye sordum. Arkadaşlarım, “Senin hakkında hiçbir şey demiyoruz.” dediler. Ancak ben onların aklından beni tuttuğunu hissetmeye devam ettim ve bunu söyledikçe neredeyse şaşkınlıktan bayılacaklardı.
İlk dersimiz Türkçe idi. Öğretmenimiz mutlu bir şekilde sınıfa girdi. İçinden “Telefonumu kaydettim.” diyordu. Ben de “Telefon kutusunun altında.” dedim. Öğretmenim baktı, telefonu buldu ve çok mutlu oldu. Morali hemen yerine geldi.
Gün böyle geçti ve çok eğlenceliydi.