Bir sabah uyandığımda, zihinleri okuyabildiğimi fark ettim. Kahvaltımı yaparken annem, “Sana bir hediye aldım.” dedi. Ben de “Peki, ne aldın?” diye sordum. Annem “Sürpriz.” dedi. Bunun üzerine zihnini okudum ve ne aldığını öğrendim.
Okula giderken bir arkadaşımı gördüm. Onun arkasından zihnini okudum; “Eminim sınavdan 100 puan almışımdır.” diyordu. Sınıfa gittiğimde öğretmen geldi ve “Bir oyun oynayacağız, kazanan sürpriz bir hediye alacak.” dedi. Onun da zihnini okudum. O gün boyunca bütün arkadaşlarımın zihinlerini okudum ve akşam eve döndüm.
Ertesi gün okulda garip bir olay oldu. Birinin çocukların eşyalarını çaldığı söylentisi yayıldı. Soruşturma başlattık ve herkese sorduk, ama hırsızı bir türlü bulamadık. Sonunda, gerçeği zihnini okuyarak öğrendim: Hırsız müdürdü! Ancak kötü niyetli değildi; kalemsiz, silgisiz kalan çocuklara eşyaları veriyormuş. Böylece olay açıklığa kavuştu.
O gün çok fazla zihin okumuş ve bir suçun çözülmesine yardım etmiştim.
Ertesi gün, bir arkadaşım ödevini evde unutmuştu. Öğretmen ödevi sorduğunda, arkadaşım “Yaptım.” dedi. Oysa ben zihnini okuduğumda, ödevi yapmadığını gördüm. Yine de bu özelliğimin işe yaradığını fark ettim.