Bir sabah uyandığımda ayaklarım suya değiyordu. Yorgun bir şekilde uyandım. Bir baktım ki ısız bir adadayım. Bu ada nedense mordu. Yanımda çok tatlı bir köpek vardı. Rengi ise altın rengiydi. Tüyleri inanılmaz parlaktı. İlk önce korktum. Sonra anladım ki bana zarar vermez. Bir an konuşmaya başladı. Dedi ki: “Burayı da kirletecekseniz gidin!”
Ben de sordum: “Neden bahsediyorsun?”
O da: “Herkes ormanlarımızı çöp attı. Ateşli sigaralarını umursamadan atarak ormanlarımızı yaktı. Biz de buraya taşındık. Sen bize yardım etmek için burada uyandın!”
Ben de: ” Yardım edeceğim o zaman adını öğreneyim.” Dedim.
Utanarak adını söyledi: “Ben Muffin.” Dedi.
Her çöp atanla birlikte konuştuk. Çöpleri topladık. Yorucu bir gündü. Muffin benimle yaşamak istedi. Allah’tan gece yanlışlıkla akıllı saatimi kolumda bırakmışım. Annemi arayıp hem beni almasını hem de Muffin’i almasını söyledim. Bizi aldı ve artık Muffin ile mutlu mutlu yaşadım.