Odamın içine güneşin sıcaklığı ve ışıltısının vurmasıyla uyandım, sıcak ve nemli bir yaz günüydü, odamın camından dışarı baktım daha ortalarda kimse yoktu saat biraz erkendi. Giyindim, yüzümü yıkadım, saçlarımı tarayıp odamdan çıktım. Daha evdeki kimse uyanmamıştı bende kahvaltılık birşeyler almak için markete gideyim dedim. Eve not bıraktım ” hemen markete gidip geleceğim” diye ve anahtarımı alıp evden çıktım.
Asansöre bindim ve 3 kat aşağı indik ve durduk bir tane kadın bindi, bana “Günaydın” dedi bende “Günaydın” dedim ve asansör aşağı doğru hareket etmeye devam etti. Bir anda kadın bana birşeyler demeye başladı yüzüne baktım ama konuşmuyordu, anlam veremedim, kadına dönüp “Birşey mi dediniz?” dedim kadın “Hayır” dedi ve asansör durdu indik. Hiçbirşey anlayamamıştım kadın kesinlikle konuşmuştu ama neden bana hayır dedi acaba diye düşündüm. Binadan çıktım markete doğru gidiyordum, artık insanlar uyanmaya başlamıştı. Merdivenlerden çıktım ve biraz uzakta bir arkadaşımı gördüm, o beni görmedi ama bana birşeyler demeye başladı, çok uzakta olmasına rağmen sesi çok net geliyordu ve okulda olan bir olay hakkında ne yapsam diye bana soruyordu, yanına gittim “Bence olaya karışma” dedim bir anda çok şaşırdı, “Nee, sen nerden biliyorsun” dedi “Anlattın ya şimdi” dedim o da bende çok şaşırmıştık ama çok düşünmeden ikimizde yolumuza devam ettik. Markete girdiğim gibi bir anda o kadar çok ses duymaya başladımki, sesten başım ağrımaya başladı. Kime baksam bana çok farklı şeyler anlatıyorlardı. Ekmek reyonuna gittim ve sevdiğim ekmeği alıp kasalara doğru yürüdüm. O sırada hala konuşmalar bitmiyordu. Ekmeği alıp çıktım. Dışarıda kimseyi göremedim ve marketten çıktığım gibi tüm sesler bir anda sustu, o an birşeyler anlamaya başladım ve emin olmak için marketin içine dönüp baktım.
Evet sonunda anlamıştım, insanların zihninden ne geçiyorsa duyuyordum. koşarak eve gittim. eve gittiğimde herkes uyanmıştı, kahvaltı hazırladık ve oturduk. Kahvaltımızı yaparken kimse birbiriyle konuşmadı ama ben yine çok şey duyuyordum. Abimin arkadaşları hakkında neler düşündüğü, annemin iş hakkında yaptığı planlar, görüşmeler, babamın şirket konuları… Herşeyi biliyordum artık, çok sevindim ve kahvaltımı yapıp odama geçtim. Bunu nasıl kontrol edebileceğimi ve kötü sonuçlara yol açabilir mi, ne olur diye düşündüm.
İnsanların neler düşündüğünü, akıllarından neler geçtiğini artık bilebildiğim için arkadaşlarımla olan ilişkilerimde, ailemle olan konuşmalarda karşımdaki kişilerin düşüncesini bilip, belki bana söylemekten çekindikleri şeyleri anlayıp ona göre davranabilirim, biri benim hakkımda kötü şeyler düşünüyorsa, benim için iyi bir arkadaş değilse ondan kendimi uzak tutup koruyabilirim. Yeni biriyle tanıştığımda onun bana karşı düşüncelerini bilip bende ona göre davranabilirim. Ya da tartışan ve olayı çözemeyen iki arkadaşımın aralarında, ikisininde fikirlerini bildiğim için ara buluculuk yapabilirim. Yani kısacası bu güç, benim dışarıdan kendimi korumam ve insanlarla olan iletişimimi güçlendirebilmeme, daha iyi anlaşmama yardımcı olabilir diye düşündüm.
Ve bu güce sahip olduğum günden beri gerçekten de herkesle olan ilişkim güçlendi ve kendimi koruyabildim.