Bir Kış Uykusu

Soğuk bir sabah, 2021 kışı, sokaklar sessiz. Gözlerimi açamıyordum, burnum tıkalı, başım ağrıyordu. Ayağı kalktım ve bir anda annem odaya girdi “Hemen tüm perdeleri kapat dedi”. İlk başta niye böyle bir şey dediğini anlamamıştım. Sonra camdan dışarıya baktım ve hayatım boyunca unutamayacağım bir an yaşadım. Her yerde kan vardı, ama başka hiç bir şey yoktu. Şimdi asıl hiç anlamamıştım neler olduğunu. Ne olduğunu anlamak için Annemin yanına gittim “Oğlum odana geri git” dedi bana. Niye diye sordum “Geliyorlar, zaman yok” dedi. Telaş içinde odama koştum, kim geliyor diye soracaktım ama annemin zaman yok demesinden soramamıştım. Odamda Korkmuş bir şekilde durdum. 20 dakika geçmişti ve yerimden kımıldamamıştım. Sonra hiç beklemediğim zamanda dışarıdan bir silah sesi geldi. 5 saniye içinde 3 kere silah sıkıldığını duydum. Bu olaydan hemen sonra Annem odama şiddetli bir şekilde girdi ve “Kalk gidiyoruz, geldiler, çok az zaman kaldı” dedi. Annem ne dediyse onu yaptım. Bu olaylar yaşanırken babam Amerika’daydı, ondan dolayı çoğu zaman ulaşamıyorduk. Annemde bu yüzden korkuyordu bazen. Anneme nereye gidiyoruz demeye üşenmiştim o an. Çünkü bende onun çok büyük korku içinde olduğunu fark etmiştim. Ama çok şükür uzun bir yol gitmedik. Beni evimizin bahçesindeki kulübeye götürdü. Masanın üstüne oturmamı istedi. Bende tabii ki de oturdum. “Oğlum hangi yıldayız biz” dedi bende “2021’deyiz” dedim. Bir anda ağlamaya başlamıştı. Sevinçten mi ağlıyordu, üzüldüğünden mi, anlayamamıştım. Bir anda kulübe kapısından tıklatma sesi geldi Annem “Sessiz ol” dedi ve kapıyı açtı. Polis olduğunu görünce benden çok Annemin umudu yeniden yeşeriyor gibiydi. Polis” Masada oturan Devran Paksoy mudur acaba?” dedi. Annem ile beraber “evet” dedik. Dışarı çıkmamızı istediler, bende şok içinde olduğum için az da olsa rahatlamış bir şekilde çıkıp Annem ile beraber bahçemizdeki saksıların üstüne oturdum. Bitti çok şükür derken, bahçenin giriş kapısından Babamın 5 polis adamı, bir de doktor ile beraber bana doğru koştuklarını görünce bağırarak “NE OLUYOR YA!” dedim ve sağ olsun tüm site duyup bizim bahçemize geldiler. İlk önce Babam yanıma gelip “Günaydın Canım” dedi, arkasından da doktor “Yeni yılın kutlu olsun” deyip telefonunu çıkardı ve tarihin 19 Ekim, Pazar, 2025 olduğunu gördüm ve Doktora “Nasıl böyle bir şey oldu” dedim panik içinde. “Bilmiyorum” dedi gülerek. Sonra bir anda herkes gülmeye başladı, hayatım boyunca görmediğim komşularım dahil. Bahçe kulübesine gelen polise baktım “Niye ismimi sordunuz?” dedim ve beni evin içine götürdü ve uzun uzun anlattı her şeyi. Meğerse ben 4 Sene, 6 Ay, 2 Hafta, 14 gün boyunca uyuyormuşum. 4 Sene önce Annemin benim uyanmadığımı görünce Polisi aramış ve Polislerin uyandığımda onları aramasını değil, onların bizi bulacaklarını söylemişler. Annem bu sabah uyandığımı duyunca niye o kadar telaşlandığındı anladım. “Peki sokaktan niye silah sesleri geliyordu” diye sordum. “Birisi sizin evinize girmeye çalışıyordu, benim görünce ateş etti, ardından bende ona ateş ettim ama kaçmıştı” dedi. İnsana benzemediğini söylemişti. Her şeyin olup bittiğini düşünerek o gece uyudum. Ertesi sabah uyandığımda her şey normale döndü gibiydi. Tuvalete doğru giderken bir anda salondan şiddetli bir silah sesi geldi. Duyduğum anda koşarak evden çıktım ama karnıma bir ağrı girmişti. Aşağıya baktım, karnımda kan vardı. Arkamı döndüm hiç bir şey yoktu. Yürümeye devam ettim. Başım dönmeye başlamıştı. yere düştüm ve gökyüzüne baktım. Bir silah sesi daha duydum sırtım kanamaya başladı. Gökyüzünde havai fişekler vardı. Nefes alamıyordum. Durduk yerde ayak sesi duydum, biri koşuyordu. Sonra bir anda durdu. Yanıma Annem düştü burnu kanıyordu. Bana baktı “UYU!” diye bağırdı. Kafamı çevirebildiğim kadar çevirdim ve evimizin yandığını gördüm. Evimiz patlamıştı ve üstüme yastığım düştü. Sıcak bir kış uykusuna yatmıştım yanımda da Annem ve Babam vardı.