Bir gün kalktım ve yemek yemeye annemin yanına gittim. Annemle göz teması kurdum. Sonra kafamda bazı sesler yankılandı, şöyle diyordu: “Acaba bugün yemekte yumurta mı yapsam yoksa tost mu?” İlk başta “Bu nedir?” diye sorguladım. Ardından da “Anne, bugün yemekte tost mu yapmayı düşünüyorsun yoksa yumurta mı?” diye sordum. Annem de bana “Bunu nereden anladın?” dedi. O an, insanların aklını okuyabildiğimi öğrendim. Bu çok güzel bir şey diye düşündüm. Ardından okulda insanların benimle ilgili ne düşündüğünü anlayabilecektim.
Ve sonra okula vardım. Okulda herkes benimle ilgili çok ilginç şeyler düşünüyordu. Sonra aklıma artık istediğim gibi kopya çekebileceğim geldi. Bu benim için hem iyi hem kötüydü çünkü insanların aklını sadece göz teması kurduğumuzda okuyabiliyordum.
Ve sınav anı geldi çattı. Sınava hiç çalışmamıştım çünkü nasılsa insanların aklını okuyabiliyordum. Böylece birkaç kişiden silgi isteye isteye kopya çektim. Bundan dolayı sınavdan full çektim ama bir sıkıntı vardı: Yaptığım doğru değildi. “Neyse.” deyip geçtim ama sonraki sabah uyandığımda kimsenin aklına giremedim. Böylece hikayemiz sona erdi.