O gün de diğer günler gibi sıradan geçmişti. Okula gitmiş, ödevlerimi yapmış ve bir film izlemiştim. Ertesi sabah uyandığımda dışarıdan gelen garip bir sesle irkildim. Merakla pencereye koştum.
Dışarıda, sesler çıkaran rengârenk bir kapı vardı. Üstelik bu kapı ışıl ışıl parlıyor, etrafına ışıltılar saçıyordu. Daha yakından baktığımda kapının aralık olduğunu fark ettim. Sessizce aşağı indim ve tereddütle kapıya yaklaştım. İçinde ne olduğunu göremiyordum; çünkü kapının içi de dışı gibi göz alıcı bir şekilde parlıyordu.
Bir süre düşündükten sonra cesaretimi topladım ve kapıdan içeri girdim. Bir anda bembeyaz bir sokağın ortasında buldum kendimi. Sokağın yanında masmavi bir deniz uzanıyordu. Etraf çok güzeldi! Sokakta yürürken önüme farklı yerler çıkıyordu. Bu yerlerin hepsi benim en sevdiğim mekanlardan oluşuyordu. Oradan oraya gezip eğleniyor, hayallerimin içinde dolaşıyordum.
Bir süre sonra yorulup bir banka oturdum. O anda düşünmeye başladım: “Bu kapı neden ortaya çıktı?” Biraz düşündükten sonra fark ettim ki, bu kapı beni hayallerimin içindeki dünyalara götürebiliyordu.
Her şey çok eğlenceliydi ama artık eve dönmem gerekiyordu; ailem endişelenmiş olabilirdi. Yavaşça yürüyüp kapıya geri döndüm ve dışarı çıktım. Evim karşımdaydı. İçeri adımımı atar atmaz kapı bir anda kayboldu.
Kim bilir… Belki bir gün o kapı yeniden ortaya çıkar. Belki de bir dahaki sefere ailemle birlikte o kapıdan geçerim. Ama şimdi kapıya değil, okula gitme vaktiydi.