Merhaba, ben Melis. Bugün size geçen gün annemle yaşadığım bir olayı anlatacağım. Ben annemle beraber Galapagos Adaları’nda yaşıyorum. Galapagos Adaları çok sakin, tropikal hayvanları, ormanları ve denizleri olan bir ada. Galapagos Adaları’nda sürekli yaz olduğu için çok sıcak ve nemli bir ada. Bu yüzden kış mevsimini ve karı çok merak ediyorum.
Küçüklüğümden beri çok kitap okudum, bunun sayesinde kuzey kutbu diye bir yer olduğunu keşfettim. Keşiflerimin sonucunda orada yaz kış kar yağdığını ve sürekli soğuk olduğunu öğrendim. Araştırmalarım arasında en çok ilgimi çeken şey ise kuzey ışıklarıydı, diğer adıyla Aurora Borealis. Buraya gitmeyi çok istiyorum. En büyük hayalim kuzey kutbuna gitmekti, umarım bu hayalim gerçek olur diyordum.
Kendimi bir anda kuzey kutbunda buldum. Çok heyecanlıydım ve ne diyeceğimi bilemiyordum. Annem kenardan “Hadi sen de buraya gel!” diyordu. Ben de hemen annemin yanına koştum. Annemle beraber kuzey ışıklarını görmek için Kuzey Kutup Festivali’ne gittik. Festivalde insanlar rengârenk kıyafetler giymiş; jimnastik, bale, basketbol, resim, voleybol gibi gösteriler yapıyorlardı. O sırada arkadan kuzey ışıkları rengârenk bir şekilde dalgalanıyordu. Bunun yanında festivale ait yemekler yapılmıştı, hepsinin tadı çok güzeldi. Gimbap, sümüklü böcek, soğan çorbası, gözleri ve organları çıkarılmamış somon balığı gibi yemekler vardı.
Kendi kendime “Hayatımın en güzel günü!” derken annem uzaktan “Hadi, okula geç kalacağız, uyan!” diyordu. Gözümü açtığımda gördüklerime inanamadım. Yatağımda uyuyordum, sonra anladım ki hepsi bir rüyaymış. Anneme “Anne, neden uyandırıyorsun? Hayatımın en iyi rüyasını görüyordum!” dedikten sonra annem “Umarım o güzel rüyayı okula geç kalınca da görürsün.” dedi ve beni yataktan kaldırdı.