Boşa, anlamsızca harcadım bugünü; senin ömrünü düşünüyorum.
Seninle olamadım, içimde büyük bir eksiklik var.
Geldin, geçtin ama ben farkına varmadım; yaşadığımı bile tam bilmiyordum.
Üzüntülerime ağladım, dertlerime katlandım ama sen olmadan ayrılamadım.
Hayat ipim yakında kopacak gibi; yüzümdeki güzellik bozulacak, içimde hem iyilik hem kötülük yazılacak.
Sen yoksun diye kalbim çarpacak.
Yine de geriye dönmeyeceksin; bulmaya gelmeyeceksin beni.
Bu ruh bana ait; senin ziyaretin olsaydı, değer kazanmazdı.
Beni bırakıp gidiyorsun, beni garip bırakacaksın.
Sonunda karanlık bir yere gideceksin.
Bir zamanlar seninle olduğumuzda gülüyor, mutlu oluyordum.
Ama şimdi ya hatıralarım az ya da sen benden uzağa düştün.
Ben, zavallı Yunus, senin gitmeni bekleyeceğim; uzak bir yolculuğa çıkacaksın.
Belki senin ettiğini bulacaksın; belki sen de hasretle kalacaksın.