Çoğu çocuk çok küçüklükten “Ben büyüyünce … olacağım.” der ve çoğunlukla bu sözler o kadar uzun soluklu olmaz. Zamanla insanın yatkın olduğu alanları ve ilgileri değişebilir. Ve bu değişimin en sık yaşandığı zamanlar ergenlik çağının da başına denk gelen ortaokul dönemi. Bu yüzden ortaokulda yapılan kariyer testlerine bazıları ortaokuldaki çocuklara kariyer testi yapılmamasını söylerken bazıları da bunun bir sorun olmadığını söylüyor.
Kariyer testinin yapılmasına karşı olmayanlar çocukların temel becerilerinin ve yatkınlıklarının değişmeyeceğini düşünüyorlar. “İnsan neyse odur. Başka bir şey olamaz.” manifestosuyla ilerliyorlar. Buna örnek olarak çocuklarına erken yaşta yönelimini öğrenerek çocuğuna başka yönelimlerinin olmasına engel olan aileleri verebiliriz.
Kariyer testinin yapılmasına karşı olan kişiler ise bu durumun çocuklara karşı yapılan kısıtlamadan başka bir şey olmadığı ve çocuklara daha fazla stresten başka bir işe yaramadığı düşüncesindeler. Bu duruma da çocuklarının kendi istediğini bulması ayağına yaptıklarının üstünün kapatılması örnek verilebilir.
Toplamak gerekirse testin yapılmasına karşı olanlar ve olmayanlar ya çok fazla baskı uyguluyorlar ya da çok rahat davranıyorlar çocuklarına karşı. Ben bir düşünürün de söylediği gibi “Elbet bir denge vardır; gece gündüzle, sessizlik sözle, kayıp buluşla anlam kazanır.” diye düşünüyorum.