
Bir gün uyandım. Pencereden dışarı baktım. Her şey o tuhaf ve parlak ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı. Hemen çantamı alıp, dışarı çıktım. Işığı takip etmeye başladım. İlk önce göle, sonra ormana ve en son da mağaraya girdim. İçerisi karanlıktı. Sadece minik ve parlak bir ışık vardı. Hazineyi alıp eve geldim. Eve gelince annemle hazineyi açtık. İçinde sadece bir fotoğraf çıktı. Ben çok şaşırdım. Annem de bu benim çocukluk fotoğrafım dedi. Yavaş, yavaş anlamaya başladım. Annem, bu çok güzel bir hediye dedi. Büyüyünce anlarsın demeyi de hiç geçmez.

(Visited 1 times, 1 visits today)
