Ben bazen arkadaşlarımla anlaşmazlıklar yaşıyorum. Örnek olarak, dansta bir hareket var, orada arka arkaya sıralanıyoruz. Arkadaşım: “Sen benim arkamdaydın!” demişti. Ama ben hatırlamıyordum, doğru yerde olduğumu düşünüyordum. Ben de açıklayarak dedim ki: “Ben buradaydım, açılırken aynı tarafa gidiyoruz, bu yüzden önümde ya da arkamda olamazsın. Ya bir sıra önde, ya bir sıra arkada olmalısın!”. O da hatırladı ve kendi yerine geçti.
Yani ben kırıcı bir şekilde karşılamam. Bir konuda yanlış hatırladıysam her zaman ben haklıyım diye düşünmem.
Mesela yine bir dans dersindeydim. Bir hareket yaparken önde uzun bir sıra oluyorduk. Normalde ben bir akadaşımın arkasında duruyordum. O zaman başka birinin arkasında olduğumu düşünüp yanlış hatırlamışım. Oraya geçince arkadaşım beni uyardı, ben böyle hatırlıyorum dedi ve benim hatamı düzeltti. Ben de hatırlayıp özür dileyerek asıl yerime geçtim.
Ben haklıysam hemen ortaya çıkmam. İlk önce düşünürüm, kesin doğru olduğunu biliyorsam söylerim. Birisi yanlış söylüyorsa “Neyse sıkıntı olmaz.” deyip geçmem. Yine düşünürüm, diğer kişi yanlış söylüyorsa doğru olduğu şekli bozmam. Bilen birine sorar ve kanıtlarım. Onları her zaman saygıyla karşılarım.