Ben çok fazla kavga etmeyi sevmem; ama eğer bir sorun yaşarsam, bunu konuşarak çözmeyi tercih ederim. Konuşarak çözmek bence en mantıklı yöntemdir. Konuştuğumda rahatlarım. Duygularımı karşımdaki insana aktarabilmem için onunla konuşmam gerekir.
Bazen kavgalar çözülemeyebilir; çünkü bir özür her zaman yeterli olmayabilir. Mesela bir arkadaşım bana vurdu ve çok canım yandı. “Özür dilerim.” dedi ama ben bunu kabul edemeyebilirim. Her zaman “İnsanlık hâli.” diyemeyebilirim. O kişi benim canımı bu kadar yakmamalı; iyi bir insan olmayı öğrenmelidir. Herkesin içinde sevgi ve yardımseverlik olmalıdır.
Herkes yanlış yapabilir; ama bir değil de iki, üç, hatta on tane yanlış yapıyorsa bu kabul edilemez. İnsanlar yanlış yapa yapa öğrenir. Yanlışlar düzeltilirse buna “insanlık hâli” denir ve o kişi affedilebilir.
Ben genellikle kavga etmemeyi tercih ederim. Konuşmak isterim. İnsanlara saygılı ve olumlu olmaya çalışırım.
Sevgiler, mutluluklar ve saygılar…
Bye bye…