Güneşli ve açık bir gündü. Japonya’da düzenlenen yapay zekâ kongresine davetliydim. Japonya’ya vardığımda, havada uçan robotların bulunduğu son derece teknolojik bir otelde kaldım.
Otelin içinde her işten robotlar sorumluydu. Kaldığım oda hem çok modern hem de oldukça büyüktü. Yatak, salon, mutfak ve banyo yalnızca sesimi algılıyor; ne istersem anında yerine getiriyordu. Otelin genel tasarımı da çok moderndi. Robotlar yemek servisi yapıyor, temizlikle ilgileniyor ve resepsiyonda görev alıyordu. Hem çok zeki hem de son derece çalışkandılar. Robotlar için özel olarak tasarlanmış şarj istasyonları da bulunuyordu.
Katıldığım kongrede pek çok robot görev alıyordu. Robotlar sunumlarını yapıyor ve icatlarını tanıtıyordu. Bazı robotlar uçabiliyor, koşabiliyor ve hatta spor yapabiliyordu. Benim en çok ilgimi çeken icat ise uçan ayakkabılardı. Uçan ayakkabıların farklı renk ve modelleri vardı.
Kongre sona erdiğinde otelime uçan bir taksiyle döndüm. Akşam yemeği için hazırlandım ve uçan ayakkabılarımı giyerek yemeğe gittim. Ayakkabılarım kanatlı ve siyahtı. Akşam yemeğinde yemekler büyük bir özenle hazırlanmıştı ve tatları çok güzeldi. Tatlı ikramı beni ayrıca mutlu etti; tatlılar robot şeklindeydi.
Yemekten sonra su festivali başladı. Yüzme bilen robotlar, yunuslar gibi yüzüyordu. Bu robotların parçaları özel olarak tasarlanmıştı. Festival sona erdiğinde odama çıktım. Odama döndüğümde çay ikram edilmiş, odam temizlenmişti. Salonumda temizlik yapılırken birkaç hediye bırakılmıştı; bu kibar davranış beni çok mutlu etti.
Ertesi sabah havalimanına gitme vakti gelmişti. Valizimi toparlayıp taksiyle havalimanına gittim. Birkaç saat bekledikten sonra uçağa binme zamanı geldi. Japonya’yı çok özleyecektim ama evime dönmek için de sabırsızlanıyordum. Uçağa bindim ve evimin yolunu tuttum.