Her şey o tuhaf gün, içeriden içeri dolan garip bir ışıkla başladı. Ozan sabah saat 08.00’de uyandığında odasının içinde alışılmadık bir parlaklık fark etti. Önce bunun bir rüya olduğunu sandı ama ışık giderek daha da belirginleşti.
Bir anda camdan içeri doğru gelen bu ışığın içinden tuhaf bir varlık çıktı. Ozan çok şaşırmıştı ve ne yapacağını bilemedi. Tam o sırada arkadaşları Arda ve Ahmet de yanına geldiler. Üçü birlikte gördüklerine inanamadı. Ozan korkuyla, “Aaa, uzaylı!” diye bağırdı.
Uzaylı onlara zarar vermek istemediğini, sadece dost olmak için geldiğini söyledi. Bir süre sohbet ettiler ve uzaylıyla arkadaş oldular. Ancak uzaylının gitme vakti gelmişti. Onlara veda ederek uzay gemisine bindi ve uzaklaştı.
Ozan, Arda ve Ahmet arkasından bakarken biraz hüzünlendiler. “Seni özleyeceğiz,” diye seslendiler. Uzaylı uzaklaşıp gözden kaybolurken, bu tuhaf ama güzel günü hiç unutmayacaklarını biliyorlardı.