İnsanların anılarını bir eşya hâline getirip yanlarında taşıdıklarını düşünün. Çoğu kişi bunu çok iyi, mükemmel ya da fantastik bir fikir olarak görebilir. Ama olaylara ters açıdan da bakmamız gerekir.
Bir insanın iyi bir anısını yanına aldığını düşünün. Peki, ya o insanın zihninde kötü anılar hâlâ kalırsa? Daha da kötüsü, o insan sadece iyilerle kalıp kötü olanı hiç bilmez hâle gelebilir.
Başka bir insanın kötü bir anısını yanına aldığını düşünün. O kişi kötülüklerden ders çıkaramaz. Neden mi? Çünkü bu insan kötülüğü yanına almış ama zihninde iyilikle dolaşıyor.
Peki, insanlar hangi anılarını yanlarına almalı? Bence en iyisi, evreni zorlamadan ve ters yüz edilmiş işlere bulaşmadan hareket etmektir.
Bir insan iyi olmayan ama kötü de olmayan bir anısını alırsa, işte o zaman akıllıca davranmış olur. Hem kafasını yoran bir anıdan uzaklaşır hem de kötülüklerden ders çıkarıp iyiliklerini hatırlayabilir.
Bu yöntem en iyisi olur.
Bu insanlar her şeyi düşünmeli ve gerekirse en kötü işin bile eksilerinden yararlanabilmelidir.