Otobüsten indiğimde hava beklediğimden çok daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi ve hızlı hızlı yürümeye başladım.
Sokak çok sessizdi; etrafta kimse yoktu, sadece rüzgârın sesi geliyordu. Karanlık olduğu için ağaçlar biraz korkutucu görünüyordu. Biraz üşüyordum, ellerimi ceplerime soktum ve kalbimin hızlı hızlı attığını hissettim. “Keşke babam beni arabayla alsaydı.” diye düşündüm.
Yürürken sanki arkamdan biri geliyormuş gibi hissettim ama dönüp bakmaya korktum. Birden bir tıkırtı duydum ve çok korktum. Durdum ve dikkatle sesin geldiği yöne baktım. Meğer ses, çöpün arasından fırlayan bir kediden geliyormuş.
Derin bir nefes aldım, kediye bakıp gülümsedim. Sonunda evimizin önüne geldim; ışıklar yanıyordu. Koşarak içeri girdim ve eve geldiğim için çok mutlu oldum.