Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk vardı ve o an kalbim hızla atmaya başladı. Sanki aydınlıkla birlikte huzur ve mutluluk da gitmişti. Karanlık sokakta tek başıma yürümeye başladım. Bir ışık görmeyi ya da biriyle karşılaşmayı umuyordum.
Tam o sırada önüme beklenmedik bir şey çıktı. Yerde kocaman bir yarık vardı. Hemen başka bir çıkış aramaya başladım ama bulamadım. Belki de bu yarık daha fazla ilerlememi istemiyor, beni uyarmaya çalışıyordu. Ben de geri dönmeye karar verdim.
Saatime baktım ve umutla sonraki otobüsün gelmek üzere olduğunu fark ettim. Hızlı adımlarla otobüs durağına geri döndüm ve beklemeye başladım. Sokağın bu kadar sessiz olması ve etrafta kimsenin olmaması çok ürperticiydi. Tam beş dakika sonra, buraya gelirken bindiğim otobüse hiç benzemeyen simsiyah bir otobüs geldi. Başka çarem olmadığını düşünerek dehşet içinde otobüse bindim.
İçimde küçük de olsa bir umut vardı. Hemen şoförün yanına gittim ama o da ne… Otobüsün şoförü yoktu! Panikle kendimi dışarı atmak istedim ve çıkış kapısına yöneldim. Kapı açılmıyordu, sanki beni buraya hapsetmişlerdi. Mecburen bir koltuğa oturup kemerimi sıkıca taktım.
Otobüs hareket etti. Gittikçe hızlanıyordu. O anda, otobüsün geldiğim yöne, yani yarığın olduğu tarafa doğru gittiğini fark ettim. Çığlık çığlığa bağırmaya başladım:
“İmdat! Beni kurtaracak biri yok mu? Otobüsü durdurun!”
Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki atışlarını duyabiliyordum. Gözlerimi kapattım ve bugünün hiç yaşanmamış olmasını diledim. İşte tam o sırada yarığa ulaştık. Tüm gücümle bağırdım…
Ve çığlıklarımla birlikte yumuşacık yatağımda uyandım.
Hemen pencereyi açıp aydınlık şehre baktım. Sokakta konuşan insanları görünce derin bir “oh” çektim. Bunların hepsinin sadece bir rüya olması beni çok mutlu etmişti. Peki ya öyle miydi? Gerçekten sadece bir rüya mıydı?
Tüm kuşkularıma rağmen bunları geride bırakıp günüme devam ettim. Çünkü biliyorum ki bu kadar kötü ve karamsar düşüncelerin üzerinde durmak beni daha huzursuz eder ve bu kötü düşleri artırır.