Hayatta bazen insan unutmak ister, zihin her şeyi aynı anda yürütemez. Yaşanan olaylar, alınan kararlar, söylenen sözler zaman içinde insanın içinde birikir. Hayatta herkes yanlış kararlar alabilir ve bu illaki olur. insan bazen bazı şeyleri unutmak ister, bazen de hatırlamak
bu istek genelde duygulardan değil, hayatın yükünden doğar, insan zihni her yaşananı aynı ağırlıkta taşıyamaz.
Bazı anlar vardır hatırlandıkça insanı yavaşlatır yanlış bir karar, zamanında söylenememiş bir söz. Bunları sürekli hatırlamak, bugünü yaşamanın önüne geçer bu yüzden unutmak bazen zayıflık değil ilerleyebilmek için gereklidir. Ama hatırlamak da en az bunun kadar değerlidir çünkü insan hatırladıklarıyla yön bulur nereden geldiğini, neyi neden yaptığını bilmek aynı hatalara tekrar düşmemek için gerekir. Hayatta karşılaşılan zorluklar karşısında daha önce verilen mücadeleleri hatırlamak insana dayanma gücü kazandırır. Günlük hayatta bu dengeyi sıkça görürüz, bir işi kaybettikten sonra yaşanan hayal kırıklığını unutmak isteriz ama o süreçte edindiğimiz disiplini ve sabrı hatırlamak isteriz başarısızlığın duygusunu değil, öğrettiği gerçeği saklarız.
Unutmak yükü azaltır, hatırlamak ise anlam katar. İnsan ikisine de ihtiyaç duyacağını hissettiği zamanlar olur. Bu yüzden mesele unutmak ya da hatırlamak değil, hangisinin ne zaman gerekli olduğunu fark edebilmektir.