Otobüsten indiğimde hava beklediğimden çok daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa baktığımda herkesin siyah giyindiğini fark ettim. İlk başta bunun nedenini anlayamadım. Çevrede ne bir çiçek ne de bir ağaç vardı. Üstelik ortalıkta tek bir hayvan bile görünmüyordu.
Bu durumu merak edip komşuma sordum. Bana, insanların doğaya verdikleri zarar yüzünden bu dünyada artık sosyalleşmenin kalmadığını, bu nedenle havanın bile karardığını anlattı. Söyledikleri beni çok düşündürdü. Bir konuşma yapmak için sokağa çıktım ve yaşadığımız bu durumun ne kadar kötü olduğunu fark ettim.
Bunun üzerine hep birlikte harekete geçmeye karar verdik. Ağaçlar diktik, bitkiler ektik ve hayvanlar için yiyecekler bıraktık. Zamanla mahallemiz değişmeye başladı. Ağaçların büyüdüğü, insanların birbirine ulaştığı, hayvanların yaşadığı güzel bir mahalle kurduk. Bu değişim diğer mahallelere de örnek oldu ve onlar da bizim yaptıklarımızı uygulamaya başladılar.
Böylece küçük bir adımın, büyük değişimlere yol açabileceğini anladım.