Eğer insanların anıları taşınabilir nesnelere dönüşseydi, benim kaybetmek istemeyeceğim anım küçük bavulum olurdu.
Size çok sevdiğim bir anımı anlatmak istiyorum. Bir gün Belçika’ya, kuzenlerimin yanına gitmiştik. Çok heyecanlıydım. Daha yolculuk başlamadan bu anının benim için özel olacağını hissediyordum. İşte bu yüzden, bu anı bir nesneye dönüşseydi bavulum olurdu.
Bavulum yolculuk boyunca hep yanımdaydı. Uçağa bindik, gökyüzündeki bulutları izledim. Bavulum da benimle birlikteydi. Belçika’ya vardığımızda kuzenlerim bizi karşıladı ve hepimiz çok mutlu olduk. O an içimdeki sevinci hiç unutamıyorum.
Belçika’da kuzenlerimle oyunlar oynadık, parka gittik, çok güldük. Akşamları birlikte yemek yedik. Gün bitince bavulum odada duruyordu. Sanki yaşadığım tüm güzel anıları sessizce saklıyordu.
Bu anımı kaybetmek istemem. Çünkü kuzenlerimle birlikte olmak beni çok mutlu etti. Eğer anılar gerçekten taşınabilir nesnelere dönüşseydi, bavulum sadece eşyalarımı değil, en güzel anımı da içinde saklardı.