İnsanlar bazen unutur, bazen de hatırlar. Bu iki durumun da insanlar üzerinde hem olumlu hem olumsuz etkileri vardır. Şimdi bunu örnekler vererek açıklayacağım. Öncelikle unutmakla başlayalım. Örneğin; insanı üzen, ağlatan ya da sinirlendiren kötü bir olay yaşanmış olabilir. Böyle durumlarda o olayı bir süreliğine unutmak, kafayı dağıtmak ve o konudan uzaklaşmak insana iyi gelir. Özellikle olayın hemen ardından kişinin kendini başka şeylere yönlendirmesi, daha fazla üzülmesini ve yıpranmasını önleyebilir. Bu, unutmanın iyi tarafıdır.
Unutmanın kötü tarafları da vardır. Örneğin, dün bir voleybol maçım vardı fakat voleybol ayakkabılarımı soyunma odasında unutmuşum. Bunu arabada fark ettim ve çok üzüldüm, hatta ağlamaya başladım. Neyse ki tam o sırada takım arkadaşım beni arayıp ayakkabılarımı unuttuğumu fark ettiğini ve aldığını söyledi. O an içimin nasıl rahatladığını anlatamam. Bu da unutmanın günlük hayatta karşımıza çıkan olumsuz bir örneğidir. Ayrıca unutmak, okul hayatını da oldukça fazla etkileyebilir; dersler, ödevler ve sorumluluklar bu durumdan olumsuz etkilenebilir.
Şimdi gelelim hatırlamaya. Hatırlamak genellikle olumlu bir durumdur. Örneğin, arkadaşlarla ya da aileyle yaşanan güzel anıları hatırlamak insanı mutlu eder, neşelendirir. Ayrıca evde unuttuğun araba anahtarını ya da yapman gereken önemli bir ödevi son anda hatırlamak da insanı büyük bir sorundan kurtarabilir.
Bana bu durum sık sık oluyor. Yapmam gereken bir ödevi sona bıraktığım için genelde unutuyorum. Ödev yarınsa, bütün gün kendi kendime “Akşam yaparım.” deyip duruyorum. Akşam olunca da unutuyorum. Tam yatağa yatacakken ödevi hatırlayıp gecenin bir saatinde kendimi ödev yaparken buluyorum. Bazen böyle durumlar yaşanabiliyor ama yine de bunu alışkanlık hâline getirmemeye dikkat etmek gerekiyor.