Benim kaybetmek istemeyeceğim anım en yakın arkadaşımla tanıştığım gündü. Bu anım bir adet kutuya dönüşürdü.
En yakın arkadaşımla okulun ilk günü tanıştım. Ben bir kutu gördüm ve içinde ne olduğunu merak ettim. Sonra yanımdaki kişiye sordum ve o da ne olduğunu bilmediğini söyledi. Kutulara bakmaya karar verdik. İçinde kitaplar olduğunu öğrendik ve birbirimize sorular sormaya başladık. Arkadaş olmuştuk.
Kutunun gözünden:
Bana doğru yaklaşan iki çocuk var. Meraklı gözlerle bana bakıyorlar. Sanırım beni açacaklar! Yanımda konuşup duruyorlar, sanırım onlar arkadaşlar. Merakla bekliyorum. Biraz daha konuşup uzaklaştılar. Sanırım daha samimi görünüyorlar. Güle güle yeni arkadaşlar. Umarım arkadaşlığınız uzun yıllar sürer.
