Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi.
Sonra üstüne yağmur yağmasıyla eve koştum. Annem endişeli bir şekilde beni bekliyordu. Beni görünce sevinçten havalara uçtu. Ama ben hala huzursuzdum.
Gece yatmadan önce dişlerimi fırçalarken beni o huzursuzluk daha çok sardı. Gece yatarken küçük kardeşim Elif bana bir öpücük attı. Kardeşim bana huzur vermişti.
O anda içimdeki huzursuzluk gitmişti ve çok mutlu oldum. Diğer gün hiçbir sıkıntım yoktu.
Sevdiklerimizden gelen bir ufacık gülümsemenin bile günümüzü güzelleştireceğini anladım.
Sevdiklerinize onları sevdiğinizi göstermekten çekinmeyin.
(Visited 3 times, 1 visits today)