O sabah uyanmıştım. Nedensizce mutluluktan taşıyordum. Annem hüngür hüngür ağlıyor, babam korkuyla çığlık atıyordu.
İki saat geçti. Kimse duygularını bırakmıyordu. O an hatırladım. Önceki akşam garip bir rüya görmüştüm. Herkesin üzerinde bir emoji vardı. Bunun gerçek olabileceğini düşündüm ve biraz korktum. Ama korkamıyordum. Okula koştum. Arkadaşlarımın beni anlamasını ummuştum. Okula vardım, ilk ders bitti ve teneffüs oldu. Bahçeye koşarken düştüm ve bacağımı vurdum. Bacağım acıdı ama ağlayamadım ve kendimi çok kötü hissettim.
İşte o gün anladım. Her duygunun kendine özel bir hissi var; ayrıca her duygu güzel ve özel.
(Visited 1 times, 1 visits today)