Günlerden pazardı, tatilin son günüydü. Akşam yatağımda uzanmış, düşüncelerime dalmıştım. Zamanla gözlerim ağırlaştı ve uykuya daldım. Ertesi sabah saatimin sesiyle uyandım. Okul için hazırlandım ve okuluma yürümek üzere evden çıktım. Okula vardığımda öğretmenlerimi kapıda gördüm. Hepsi gülümsüyordu. Ben de onlara karşılık vererek gülümsedim ve sınıfıma çıktım.
Kapıdan içeri girdiğimde herkesin gülümsediğini fark ettim. Bu durum bana biraz garip gelmişti çünkü genellikle sınıfın yarısı o saatte uyukluyor olurdu. Bu neşenin sebebini anlayamıyordum. Eşyalarımı alıp yerime geçtim. Etrafa bakarken herkesin neden bu kadar mutlu olduğunu düşünüyordum ki öğretmenimiz sınıfa girdi. O gün hiçbir ders işlemedik ve gün o kadar hızlı geçti ki kendimi rüyadaymış gibi hissediyordum.
Okuldan eve geldiğimde bir süre telefonuma baktım, ardından yemek yedim. Saate baktığımda oldukça geç olduğunu fark ettim ve yatağıma uzandım. Yine düşüncelere daldım. Derken bir ses yankılandı:
— Kızım, okula geç kalıyorsun!
Gözlerimi açtım, etrafa baktım. Saate bakmak için telefonumu elime aldım. Pazartesi, 07.30 yazıyordu ama daha dün pazartesi değil miydi? İşte o an anladım ki yaşadığım her şey aslında bir rüyadan ibaretti.