Güneşli bir günün sabahında Murat adlı minik bir çocuk varmış. Murat basketbol oynamayı çok severmiş. Fakat o gün arkadaşıyla basketbol oynarken bir anda çok iyi bir üçlük atmış ve herkes onu ayakta alkışlamış. Murat bu duruma çok sevinmiş ve bu anıyı unutmamak için aklına bir fikir gelmiş. Bu anıyı bir basketbol topunun içine saklamak istemiş. Hemen yeni bir basketbol topu alıp içine o anıyı koymuş.
İçine anısını koyduğu basketbol topuyla oynamak istemiyormuş ama basketbol topu buna çok kızmış çünkü atılıp durduğu köşede canı çok sıkılıyormuş. Bunu artık Murat’a söylemek istiyormuş fakat bir türlü cesaret edip onunla konuşamıyormuş. En sonunda bir gün tüm cesaretini toparlayıp Murat’a, “Murat abi, burada çok sıkılıyorum. Lütfen benimle de oynar mısın?” demiş.
Murat onun bu şekilde sıkıldığını öğrenince onunla da oynamaya başlamış fakat bunun iyi mi yoksa kötü bir fikir mi olduğunu anlayamıyormuş. Sonra Murat, içinde anısının olduğu topla oynamanın iyi bir fikir olduğunu düşünmeye başlamış. Çünkü o topla oynadıkça başka anılarının da biriktiğini ve bu anıları topun içine saklamak yerine kendi hatıralarında kalmasının daha iyi bir yöntem olduğu fikrine varmış. Böylece Murat basketbol kariyerine ve basketbol topu da onunla oynandığı için hayatına mutlu mesut devam etmiş.