Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi. Ne olduğunu anlayamıyordum. Sanki bir şey beni izliyormuş gibiydi. Telefonumu almak için cebime uzandım ama yerinde olmadığını fark ettim. Otobüste kalmış olabileceğini düşünüp koşmaya başladım. Yetişemeyeceğimi anladığım anda içimi derin bir üzüntü kapladı ve ağlamaya başladım.
Birkaç saat sonra kendimi toparlayıp yola devam etmeye karar verdim. Yürümeye başladığımda başımın döndüğünü hissettim ve yere düştüm. Gözlerimi açtığımda yine aynı otobüsteydim. Gözlerime inanamıyordum. Telefonumu aradım ama bulamadım. Tam o sırada otobüs ani bir şekilde durdu. Kemerim bağlı olmadığı için öne savruldum.
Geldiğimiz yer büyüleyiciydi. Denizler, dağlar ve ormanlarla çevrili bir manzara vardı. Böyle bir yeri sadece rüyalarımda görmüştüm. Otobüsten indiğimde temiz hava içimi ferahlattı. Önce denizleri gezdim. Rengârenk canlılarla yüzdüm ve balık tutarak karnımı doyurdum. Ardından ormana gittim. Yemyeşil ağaçların arasında yürüyüş yaptım. Son olarak dağlara tırmandım ve karlı tepelerde yuvarlandım.
Yolculuğum sona erdiğinde otobüsün beni bıraktığı yere geri döndüm. Otobüs hâlâ oradaydı. Buna şaşırmadım. Kalbim otobüse binmemi söylüyordu ama beynim karşı çıkıyordu. Sonunda beynimi dinledim ve otobüse bindim. İçeriyi bir anda sis kapladı. Kaçmaya çalıştım ama kapılar kilitliydi. Tıpkı ilkinde olduğu gibi yere yığıldım.
Ayıldığımda başımın kanadığını fark ettim. Muhtemelen düşerken kafamı çarpmıştım. Otobüs bir süre sonra durdu ve tamamen çalışmaz hâle geldi. O an gerçeği fark ettim. Yaşadıklarımın hepsi bir rüyaydı.