Merhaba ben Naz. Şu an 5. sınıfa gidiyorum. 11 yaşındayım. 8 yaşındaki Naz’ın gözünden onun kızdığı ve teşekkür ettiği olayları paylaşacağım.
11 yaşındaki Naz en sevdiğin arkadaşına saçma sebeplerden dolayı küsüp onu üzmen hiç doğru değildi. Şimdi bu hatanın farkında olduğunu biliyorum. Sen küçükken merdivenlerden çok hızlı inip çıkardın. Annemler de seni defalarca uyarmasına rağmen sen onları dinlemedin ve en sonunda sağ gözünün kenarında kalıcı bir dikiş izi oluştu. Söz dinlemediğin için sana çok kızgınım.
Seni babamın defalarca “Elin ıslakken prize dokunma! demesine rağmen onları aldırış etmeyip prize dokundun ve sağ elinde iz bıraktın. Aylarca tedavi gördüm. Yine söz dinlemediğin için sana kızgınım.
Biraz da yaptığın güzel şeyleri konuşalım. Sevgili Naz çok güzel arkadaş seçimlerin var. Zor gününde senin yanında olan arkadaşlar seçmişsin aferin sana.
Gördüğüm kadarıyla en güzel basketbol oynuyorsun. Yeteneğini keşfetmen çok güzel. Hep hayvansever oldun, onları korudun, sevdin, besledin hatta sahiplendirdin. Bunun için sana teşekkür ediyorum.
Ben seni yargılayıp kızdım da, teşekkür edip seninle gurur da duydum. Beni kötü bir olarak beni kötü biri olarak algılama.
Ben senin geleceğin için buradayım.