Bir sabah uyandığımda Dubai’deydim çünkü ailemle birlikte oraya tatile gitmiştik. Kuzenimin evinde kalıyorduk. Kuzenim benden önce uyanmıştı ve beni bekliyordu. Ben de uyanınca ona Türkçe “Günaydın.” dedim çünkü kendi aramızda Türkçe konuşuyorduk.
Bir süre sonra halam ve annem de uyandı. Bizi markete gidip süt almamız için gönderdiler. Kuzenimle birlikte markete gittik ve süt aldık. Kasada her zamanki gibi İngilizce konuşmayı bekliyorduk. Ancak kasiyer bize “Günaydın.” deyince çok şaşırdık. Çünkü kasiyer bize Arap gibi görünüyordu.
Ona nasıl Türkçe konuşabildiğini sorduğumuzda, gülümseyerek “Artık herkes Türkçe konuşuyor.” dedi. Bunun bir şaka olduğunu düşündük, sütü alıp eve döndük.
Eve girdiğimizde halam ve annem haberleri izliyordu. Bu sırada babam ve abim de uyanmıştı. Hepimiz televizyonun karşısına geçtik. Haberlerde, tüm dünyanın Türkçe konuşmaya başladığı anlatılıyordu. Herkes çok şaşırmıştı. Meğer kasiyer doğruyu söylemişti.
Kahvaltıdan sonra outlete gittik. Kuzenimle birlikte krampon beğendik. Oradaki kasiyerlerin de Türkçe konuştuğunu fark ettik. Daha sonra eve döndük. O gün Dubai’deki son günümdü.
Gece uçağa bindik ve Ankara’ya geldik. Ancak bu durum burada da devam ediyordu. Artık başka ülkelere gittiğimde de herkes Türkçe konuşuyordu. Günler böyle geçip gitti.