HERKESLE AYNI

Bir gün sabah uyandığımda bütün herkesin aynı dili,  Türkçe,  konuştuğunu fark ettim. İçimden bunun nasıl mümkün olabileceğini düşünmeye başladım. Aklıma bir türlü neden gelmiyordu ve ben de bu yüzden sadece etrafı inceleyip insanlarla konuştum. Nasıl oluyorsa bütün insanlar Türkçe konuşuyordu. İşin kötü yanı artık dil kültürü diye bir şey kalmamıştı. İşin iyi yanı ise herkes artık daha iyi anlaşıp birbirlerini daha hızlı anlıyorlardı. Aklıma bir fikir gelmişti, uzmanlardan fikir toplayacaktım ve neden herkesin aynı dili konuştuğunu öğrenmiş olacaktım. Hemen arabama atlayıp uzmanların olduğu yere doğru yol almaya başladım. Oraya vardığımda uzmanlar bana şöyle dedi: “Biz uzaydan gelen garip bir saldırı olduğunu düşünüyoruz.” dediler bana. Ben de onlara bana nedenini söyledikleri için teşekkür ettim ve tekrar arabama binip evin yolunu tuttum. Eve vardığımda kendi kendime düşüne taşına “Biz neden aynı dili konuşuyoruz?” sorusuna cevap vermeye çalıştım ama hâlâ bir neden bulamamıştım ve ben de sonunda pes ettim. Ama asıl önemli olan benim pes etmem değildi. Asıl önemli olan bizim bu saldırıya tekrar uğrayıp uğramayacağımızdı.