Ben bir kulaklıktım, herkesin normal yaşamında olan ama umursanmayan… Herkese göre farklı bir özelliğim yoktu sadece herkesten farklı duygularım vardı. Bir kulaklığın duyguları olabilir mi? Neden olmasın? Dinlediğin şarkıya göre benim de duygularım değişebilir! Hatta senin dinlediğin coşkulu müzikte ben de seninle kopabilirim.
Bir gün gayet normal bir şekilde sahibim müzik dinliyordu. Şahsen sahibimin müzik zevki çok iyidir! Ardından sahibimden farklı biri beni taktı. Bundan hiç hoşlanmam çünkü herkesin kulak ve kafasına göre esnemem ve küçülmem gerekebiliyor. Bu seferki kişi biraz tuhaftı. Biraz değil, bayağı tuhaftı. Yavaş yavaş müzik dinledikten sonra son ses hareketli müzik açmaya başladı. Ben bir anda buna dayanamayıp kendimi kapattım ve uzun süre açılmadım.
Sonrasında beni tamir yapılan korkunç bir yere götürdüler! Baktı, baktı, açtı, kurcaladı ve bir yerlerimi söktü. En sonunda ben hâlâ açılmaya izin vermeyince beni baştan başlattılar ve bilinçsizce açtılar. O iğrenç müzik zevkli ve zamanlamasız insan beni dinlemeye devam etti. Bu sefer izin verdim yoksa bir daha gidersem canım yine yanacaktı. Belki beni başka birine satacaklardı ya da en kötüsü, hurdalıkta boş bir şey olarak atılabilirdim! Bunların hiçbirini istemedim ve her şeyi normalce yaptım.
Akşam olmuştu ve kapatıldım. Biraz dinlendim. Sonrasında çok sevdiğim sahibim beni mutlu eden şarkılarla rahatlattı ve beni kullanmaya devam etti. O kötü zevkli ve zamanlamasız insanı, tamircideki acıyı ve huysuzluğumu kesinlikle unutmayacağım…