Bugün kendimle gurur duyuyorum. Çünkü artık biraz değiştim. Eskiden çok utangaçtım ve korkaktım. Sınıfta konuşmazdım. Biri bana bir şey sorunca korku dolu gözlerle ona bakar ve bir şey söylersem herkes güler diye çekinirdim. Bu yüzden konuşmayı tercih etmezdim.
Bir gün öğretmenimiz bize “En sevdiğiniz şey nedir?” diye sordu. İçimden “Resim çizmek.” demek geldi ama diyemedim. Sonra söyleme sırası bana gelmişti. O an kalbim çok hızlı atıyordu ama cevap vermek zorundaydım ve kısık bir sesle “Resim çizmek.” dedim. Korku dolu gözlerle etrafa baktım ama kimse gülmedi. Hatta iki arkadaşım da resim çizmeyi sevdiğini söyledi.
O günden sonra biraz daha konuşmaya başladım. Hala çekiniyorum ama eskisi kadar değilim. Yanlış yaparsam dünyanın sonu olmadığını öğrendim. Ayrıca okulda birden fazla arkadaşım olduğunu da söyleyebilirim.
Artık ne okulda ne başka bir yerde kendimi saklamıyorum. Sevdiğim şeyleri söylüyorum, arkadaşlarımla konuşuyorum, öğretmenimin sorduğu şeyleri cevaplıyorum. Aynaya baktığımda şunu diyorum: “Bugün kendimle gurur duyuyorum çünkü artık eskiden korktuğum şeylerden artık korkmuyorum.”