Bir gün uyandığımda kıyafetlerimi giyip aşağı indim. Annem bana mutlu bir şekilde baktı ancak üstünde sarı bir ışık gördüm. Çok şaşırdım ve “Neler oluyor burada?” diye düşündüm.
O sırada abim geldi. Abim biraz tedirgin görünüyordu; üstünde turuncu bir ışık yanıyordu. Meğerse abim ödevlerini yetiştiremeyeceği için endişelenmişti ve ne yapacağını bilemiyordu. Annem bize “Neden bu kadar heyecanlısınız?” diye sordu. Biz de rahatladık, özellikle abim çünkü artık ödevlerini yetiştirebilecekti.
Annem “Dışarı çıkalım mı?” diye sordu. Abim evde kalmak istedi ama ben gitmek istedim. Annemle dışarı çıktık. Yolda, parkta oynayan çocukları gördüm. Üstlerinde sarı ışık yanıyordu. Ama bir çocuğun üstünde mor bir ışık yanıyordu. O çocuğun utangaç olduğunu anlamıştım. Sonra başka bir çocuk gelip onunla arkadaş oldu, buna çok mutlu oldum.
Kafeye geldiğimizde bir kız çok utangaç ve üzgün görünüyordu. Onun durumuna üzülmüştüm ama yapabileceğim bir şey yoktu, kız hemen başka bir yere gitti. Onun daha dışa dönük olacağını, eninde sonunda arkadaş edineceğini tahmin etmiştim.
Bugün çok güzel bir şey öğrendim: İnsanlara yardım edersek onların üzgün duygularını değiştirebiliriz ve bunun sonucunu görebiliriz.