Benim yaşadığım şehirde normalden farklı bir özellik vardı: Duygular renklerle gösteriliyordu. Binalar, insanlar, hatta hayvanlar bile renkliydi! Eğer hangi duyguların hangi renk olduğunu merak ediyorsanız işte bazı örnekler: Üzgünlük mavi, mutluluk sarı, öfke kırmızı, yorgunluk griydi.
Benim mahallemdeki evler ve insanlar genellikle gri renkteydi. Ancak sabahları herkes sarı, yani mutluydu! Okula gittiğimde çoğu kişi sarı renkteydi, diğerleri ise kahverengiydi; bu renk sıkılmayı temsil ediyordu. Sınava girdiğimiz anda ise herkes turuncu olmuştu, çünkü turuncu stres anlamına geliyordu.
Okul bitimek üzereyken herkes tekrar mutluydu. Eve geldiğimde ise her yer griydi; bazıları sarı, bazıları turuncuydu. Kuşlar sarıydı, evdeki köpeğim ise maviydi çünkü en sevdiği oyuncağı kırılmıştı. Bu şehir gerçekten çok renkliydi ve her gün farklı bir tablo gibi görünüyordu.
Sonraki gün işler pek iyi gitmedi. Okulda sınavlar açılacaktı ve bu yüzden bütün okul turuncuya bürünmüştü. Bazıları mor renkteydi; mor, korkuyu temsil ediyordu. Sınavlar açıklandıktan sonra çoğu kişi pembe olmuştu; bu, test sonuçlarından utanıyor olmalarını gösteriyordu. Ben ise iyi bir sonuç aldığım için sarıydım.
Okuldan çıkarken neredeyse bütün okul maviydi, çünkü sınavlardan kötü sonuç alanlar vardı. Akşam eve geldiğimde ise herkes ve her hayvan griydi ama bunu bekliyordum. Ertesi gün ise herkes tekrar mutlu bir şekilde hayatlarına devam etti.