Sonsuz Yarış
İnsanlar olarak neden her zaman daha iyisini isteriz? Neden sahip olduklarımızla yetinemeyiz? Buna gerçekten “gelişim” diyebilir miyiz? Ben pek sanmıyorum.
Zaten elimizde çok fazla imkân varken, hep daha fazlasını istedik. Sahip olduklarımızın değerini bilmeden “daha iyisi”ni bulursak her şeyin çok daha iyi olacağına inandık. Halbuki her yeni “daha iyi”yi bulduğumuzda, tekrar daha iyisini aramaya başladık. Sonu olmayan bir yarış çizgisinde koşar gibi, sürekli yorulduk ama bitişi göremedik.
Biz de hayatımızda böyle bir yarışın içindeyiz. Her zaman daha iyisini arıyoruz; ancak hangi seçeneğin gerçekten en iyi olduğunu bilmiyoruz. Koşmaktan yoruldukça, kendimizi daha iyi yapmaya çalışırken bazen daha kötü hissediyoruz.
İnsan genetiğini değiştirmek de buna benzer bir durumdur. Zaten hayatta kalabiliyoruz: tehlikelerden kaçabiliyor, barınacak bir yer bulabiliyor ve konforlu bir yaşam sürdürme imkânına sahibiz. Peki hâlâ daha neyi arıyoruz?