Çoğu insan duygularını içe atarak yaşar, hayatlarını sürdürür. Bu yüzden insanların halinden anlamak bazen zordur. Bu şehirde biz insanlar, birbirimizin hangi duyguları yaşadığını anlayabiliyoruz, nasıl mı? Aslında çok da karmaşık değil ama anlaması sürebilir. Yine de anladıktan sonra değecektir, hadi başlayalım.
Biz karşımızdaki insanların üzerinde birer baloncuk görürüz ve bu baloncuğun rengine göre hangi duyguyu hissettiğimizi anlayabiliriz. Örneğin bir kişinin baloncuğu kırmızıya yakın ise sinirli veya gergin olduğunu anlarız. Sarıya yakın tonlar da stresi yansıtır ki bu en sık görülen renktir genellikle. Ondan sonra mavi ve yeşil gelir, mavi koyulaştıkça huzuru, açılıp yeşile yakınlaştıkça mutluluğu temsil eder; yeşil ise utanma hissini gösterir. Son olarak da mor rengi üzüntüyü gösterir, ne kadar koyu ise o kadar üzgün olduğunu anlarız karşımızdakinin. Şimdi ise size şehirde geçen bir günümü anlatayım.
Sabah uyandıktan sonra aynanın karşısına geçtiğimde baloncuğum lacivertti, sanırım yeni uyandığımdandı. Kahvaltımı yapıp yola çıktım sabah işe gitmek üzere ki bir şeyi fark ettim, telefonumu evde unutmuştum. Alsam mı almasam mı diye düşünürken etrafımdaki insanlara baktım. Nedense elinde telefon tutan insanların baloncuğunun rengi sarı ve çok az da mor görünüyordu. Bir diğer tarafta ise telefona değil de hayata bakan insanların baloncuğu ise mavi ağırlıklıydı. O an fark ettiğim şey acaba telefonlar mı bizi engelliyordu mutlu olmaktan? Bu günlük vazgeçtim telefonumu yanıma almaktan ve hayata bakmaya karar verdim. Yürüdükçe ve zaman da geçtikçe baloncuğumun tekrardan sabahki rengine döndüğünü fark ettim. Aslında sadece olay baloncukta değil, benim içimde de gerçekleşmişti. İşe doğru yürüdüğümde arkadaşlarıma baktım, her birinin baloncuğu kırmızı ve sarı arasında bir tondaydı. Nasılsınız diye sorduğumda ise aldığım cevap “Her zamanki ile aynı.” oldu. Onlar içlerinde ne kadar bir acı tutsa da bana karşı göstermiyorlardı. Biraz kahve içip konuştuk, dertlerini dinledim ve ara sıra baloncuklarını maviye çekmek için şakalar yaptım ki neşelensinler. Demek ki herkesin hayatında olumsuzlukları ve dertleri var ama eninde sonunda sorunun kaynağını bulup işi çözüme kavuşturunca her şey yoluna giriyor.