Dünkü Ben

Bu akşam her zamanki gibi eve gelmiştim. Üstümü giyinip yüzümü yıkadıktan sonra kapı çaldı. Bakması için babama seslendim. Babam kapıyı açtığında büyük dilini yutacaktı, çünkü beni karşısında gördü. Ben derken benden iki tane yoktu. Ama önceki günkü versiyonum babamla bakışıyordu. Babam beni çağırdı. Kapının önüne geldiğimde çok şaşırmıştım. Klonum bakışlarını bana çevirdi. O anda hayal gördüğümü sanıp gözlerimi ovuşturdum. En sonunda hiçbir şey demeden evimize dalan klonum beni azarlamaya başladı, çünkü dün blogumu son güne bırakmıştım; ardından da kil yapmıştım. Korkup kendimden özür diledim. Sonra beni affetti. Biraz sonra karnımda bir gıdıklanma hissettim. Bir anda gözlerimi açtım. Bu olanların bir rüya olduğunu, annemin beni uyandırdığını ve okula geç kaldığımı öğrenince yataktan atlayıp hazırlanmaya başladım.