Her insanın içinde farklı duygular vardır. Benim yaşadığım şehirde ise bu duygular renklerle görünür.
Ben, duyguların renklerle görüldüğü bir şehirde yaşıyorum. Bu şehirde herkesin kalbi konuşur ve duygular renk olarak ortaya çıkar. Mutlu olunca sarı ışıklar parlar. Üzgün olunca mavi bulutlar çıkar. Kızınca kırmızı kıvılcımlar yanar.
Annem bana sarılınca pembe bir gökkuşağı oluşur.Öğretmenimiz sevinince sınıf yemyeşil olur. Bazen korkunca gri bir sis gelir. Ama arkadaşım elimi tutunca her yer turuncuya döner.
Bu şehirde yalan söylemek zordur. Çünkü duygular hemen renk değiştirir. En sevdiğim şey, insanların içinin dışı gibi rengârenk olmasıdır. Böylece herkes birbirini daha iyi anlar ve kimse kendini yalnız hissetmez.
Keşke gerçek hayatta da duygularımız renklerle görünebilseydi. O zaman dünya çok daha güzel bir yer olurdu.