Bir sabah uyandığımda herkes aynı dili konuşuyordu. Herkes Türkçe konuşuyordu. Bu, hem benim için hem de Türkler için çok kolaydı. Dünyadaki herkesle çok rahat anlaşabiliyordum. Artık yabancı dil öğrenmeye gerek yoktu çünkü herkes Türkçe konuşuyordu.
Ama bu durum biraz garipti. İnsanlar artık farklı dilleri öğrenmiyordu. Yeni kelimeler, farklı kültürler ve hikâyeler de yavaş yavaş kayboluyordu. İnsanlar sadece Türkçe konuşuyor, başka dillerin büyülü dünyasını keşfetmiyordu.
Birkaç sorun da ortaya çıktı. Mesela, bazı kitaplar hâlâ başka dillerdeydi. İnsanlar onları anlayamıyordu. Kütüphanelerdeki yabancı kitaplar birer birer raflarda unutuldu. Ayrıca bazı ürünlerin kullanım kılavuzları yabancı dilde olduğu için insanlar ürünleri yanlış kullanıyor ve kısa sürede bozuyordu. Bilgisayar oyunları da bozulmuştu çünkü kodlarının bazıları yabancı dildeydi ve insanlar Türkçe yapmaya çalışınca oyunlar çökmüştü.
Böyle bir dünyada yaşamak bana garip ve biraz da sıkıcı geliyordu. Farklı dilleri öğrenmek, başka ülkelerin kültürlerini keşfetmek ve yeni kelimeler öğrenmek çok güzeldi. Ben böyle bir dünya istemezdim. Farklı diller olmasa, insanlar birbirinden çok şey kaybederdi ve dünya biraz daha dar ve tekdüze olurdu.