Bir gün uyandığımda her şey farklıydı. Evcil kuşum Gaga’yı duyuyor ve anlayabiliyordum. Ama artık annemin ve babamın güzel seslerini duyamıyordum. Bir gün annem hayvanat bahçesine gitmeyi teklif etmiş ama ben annemin sesini duymadım. Ama annem iyi ki en çok istediğim şeyin hayvanat bahçesine gitmek olduğunu biliyordu. Ve hayvanat bahçesine gittik. Hayvanat bahçesinde bir çok hayvan gördüm maymunlar, zürafa, aslan, goriller zebralar ve daha bir sürü hayvan. Hepsi bana beni buradan kurtar diye bağırıyorlardı sanki.
Anneme, anne burada bu hayvanların canı acıyor demek istedim ama beni duymadı. İçimden geçirdim annem sanki benim etkisinde bulunduğum durumdan dolayı beni duyamıyordu. Sonra annem yüzümden benim bir şeylerden rahatsız olduğumu anladı. Çantamdan kâğıt, kalem çıkartıp anneme ne olduğunu yazmaya başladım. Annem yazdığım notu görünce bu durumu değiştirmenin bizim elimizde olmadığını anlatmaya başladı, yapabileceğimiz en anlamlı şeyin sokak hayvanlarına yardım etmek olabileceğini söyledi.
O gün eve dönerken iki tane sokak kedisini sahiplendik. Şimdi onların bana teşekkür edercesine bakmalarına ve seni seviyorum diye mırıldanmalarına şahit oluyorum ve içim huzurla doluyor.