Afacanlar Grubu

Bir gün uyandığımda karşımda onu gördüm. O, yani benim canım kahramanım Lili. O dünyanın en iyi kahramanıdır. Neyse konumuza dönelim. Onu karşımda gördüğümde kalbim yerinden çıkacaktı. Ne yapacağımı bilemedim. Hemen masaya enerji içeceği koydum. Birlikte yemek yedikten sonra bize bir mesaj geldi. Bu mesajda şu yazıyordu: Merhaba afacanlar gurubu! Yardıma ihtiyacım var. Eğer müsaitseniz yarın akşam saat 12’de Karacasu Mahallesinde buluşalım. Oraya gittiğimizde bizi Bayan Milena karşıladı. Çok üzgün görünüyordu. Bize durumu anlattı, bizde birlikte plan yapma yerimize, yani benim çalışma odama gittik. Bayan Milena, bize durumu ayrıntılı ayrıntılı anlattı. Şöyle diyordu, ben küçüklüğümden beri, masalları çok severim. Ama, bu yıl masallardan nefret etmeye başladım. Çünkü masallarda olan kötü olaylar başıma geldi. Birini size anlatayım. Çarşamba günü, pazara gittiğimde oradan domates, havuç, elma, karpuz aldım. Sonra arabama bindim. Arkaya poşetleri koyduğumda,   damı tutuklayıp gitti. Arabama bindiğimde, başka bir şaşkınlık yaşadım. Pazardan aldığım poşetlerin içi bomboştu. Ne olduğunu anlayamadım. Çünkü, ben dışarıdan adamı izlerken, hiç kıpırdamadan aynı ifadeyle ve aynı yöne doğru bakıyordu. İşte olay böyle gerçekleşti. Biz kahramanım Lili ile birlikte, yani afacanlar grubu olarak, hemen işe koyulduk. Arabada ki meyvelerin izlerini takip ettik. Bir yanda bir köpek gördük. Anladık ki adam yemekleri köpeğe atmıştı. Bu durumu bayan Milena’ya açıkladık. Buna hiç üzülmedi. Çünkü köpek yemeği yiyince, doymuştu. Nasıl olsa Bayan Milena bir tane daha alabilirdi. Bu olaydan sonra hepimiz evlerimize dağıldık. Bu şekilde ilk görevimizi doğru şekilde yerine getirmiş olduk.