25 Kasım 2035
Kaptanı olduğum Riegelhell gemisi ve mürettebatı neredeyse 6 uzun aydır uzayın sonsuz boşluğu içinde süzülüyordu. Ancak bugün, sonunda paslı gezegene ayak basabilecektik. Mürettebatım kendi metabolizmalarını yavaşlatan ilaçlar alıp 6 aylık bir derin uykuya dalmışlardı, fakat ben bunu kabul edemezdim. Ben uyurken beyinsiz robotların milyarlarca dolar değerindeki gemiyi kontrol etme riskini göze alamazdım, hem maddi olarak hem de bütün insanlık bize bütün kalpleriyle güveniyorlardı. Bir metal yığınının bizim de işimizi çalmasına izin veremezdim, ortaya bütün onurumuzu ortaya koymuştuk. Mars’a doğru yol almamızın başlıca sebebi de aslında buydu. İnsanlığın hala bitmemiş olduğunu göstermek.
“Bundan birkaç yıl önce, yaklaşık 7-8 yıl önce… Bir savaş vardı, insanlığın gördüğü hiçbir şeye benzemiyordu. Amaçlar daha kara, liderler daha zayıf, silahlar daha güçlüydü… Kanlar daha kırmızı aktı, yere daha güç düştü kaplanlar, daha çok şehir toz oldu, daha fazla tarih yazıldı, annelerin babaların gözyaşları daha acı aktı. Yakıp geçti bu savaş tüm dünyayı. Artık savaş düşmanla değil bizzat kendimiz ileydi.”
Bu dünyaya ün salmış ve savaşın bitmesinde büyük etkileri olmuş sayılı şairlerden biri, Verber Hutchinson. Savaş tabii ki de ilelebet olmayacaktı ancak bir zamanlar umutsuzluk ruhumuzun en ücra köşelerine bile kök salmıştı ki, insanlığın sonunun bu şekilde olacağını düşünmeye başlamıştık. İnsan insanı tanımaz olmuş, bugün bildiğimiz insanlık kuralları hepsi geçmişten gelen soluk bir fısıltıdan ibaret olarak kalmıştı. İnsan insanı gördüğü yerde öldürüyor, ölü cesedini soyup organlarını satıyordu, böyle bir ekonomi kök salmıştı. Liderler kendi sığınaklarına kapanmış, tüm dünya liderleri korkmuş köpekler gibi kuyrukları bacaklarının arasında kamu oyundan saklanıyorlardı.
İşte bu yüzden şu an buradayız, Kızıl Gezegen’e son 3 saat kaldı ve bu iniş bölüm artık robotlar tarafından tamamlanacak. Buradan sonra yer çekimine alışmamız için gemi içindeki yer çekim motorları devreye sokulacak ve 24 saat gemi içinde beklememiz gerekecek. 9 gün sürecek görevimiz artık başlıyordu. Gelmiştik…
Riegelhell’in Kaptanı Venka Slomuk
26 Kasım 2035
İnsanlar yavaş yavaş uyanmaya başlamıştı, mürettebatımdaki en yaşı başı büyük kişi, benden sonra, 23 yaşındaki genç bir uzay biyoloğuydu kendisi en prestijli üniversitelerde eğitim almış zehir gibi bir kızcağızdı, kendisi Mars’ta olası bir yaşam keşfi olduğu zaman komutayı o alacaktı. Bir diğer çalışan 18 yaşında, en küçüğümüz, bir ressamdı. Kendisi savaş öncesi genç bir sanat dehası olarak tanınmış şimdi işe Mars’a ilk ayak basacak kişilerden biri olacaktı. Ayrıca 2 doktor, 3 elektronik mühendisi, 5 yazılımcı, 4 bilgisayar bilimci,4 bilim insanı, 1 baş bilimci, 1 jeolog, 2 tane de psikolog vardı. Bu olay bana hep gülünç geliyordu insanlara bakacak 2 kişi var, bir işe yaramaz robotlara için ise 9 kişi vardı, buradan bizim ne halde olduğumuz da anlaşılıyordu.
Herkes zar zor yürümeye başlamış, aç ve susuz halde gastronomi bölümüne koşturuyorlardı. Robotlar çoktan yemekleri hazırlamış mürettebata dağıtmaya başlamıştılar. Ben kaptan olarak herkesten sonra almam gerekiyordu, protokol esasında. Herkes yerleşti, ben yemeğimi almadan yemekhanenin tam ortasında herkesi gören platforma çıktım konuşma yapmaya kalkıştım. Ancak herkesin 6 aydır ilk kez yemek yiyeceğini unutmuştum. Neyse platforma çıktım bir iki dakika geçtikten sonra herkes bana bakıyordu, gözlerinde bir açlık vardı, farklı bir açlık yemek istemiyorlardı, başka bir şeydi tam parmağımı üstüne koyamasam da vardı bir gariplik. Herkese bakıp ” Bizler Dünya üzerindeki sayılı insanlardanız, bütün türümüzün onuru ve güveni bizim omuzlarımızın üstündedir. Bizim yapacağımız hatalar sadece bizim değil, sadece geminin değil bütün dünyayı etkileyecek kuvvettedir.” dedim. İnsanlar biraz ürperdi ve olayın ciddiyetine vardılar. Baş bilimci benden sonra çıkıp ince detayları verip ve protokolü okudu, beni çok enterese etmedi ben sadece gemiyi uçurmakla yükümlüydüm. Ancak biraz da merak etmemiş değildim. Ayrıca merak ettiğim bir şey daha vardı nasıl bir takım ruhu ortaya kuracaktık. Bekleyip göreceğiz galiba.
Riegelhell’in Kaptanı Venka Slomuk
28 Kasım 2035
1 gün, sadece kısacık 24 saat, alt üstü bir güneşin doğup batması, bizi bu kadar etkilememeliydi. Çok kişiyi kaybettik, fazla, çok fazla.
Venka
Ben Riegelhell’in baş doktoru, Elianka Kamalski. Basınç dengelenme sürecinde robotlar tarafından bir hata oluştu ve dışarıdaki hava içeriye yolunu buldu. Hava içinde insanların daha önce hiç karşılaşmadığı bir virüs türüne rastladık. Bu virüs ilk olarak organizmanın alveollarına yerleşiyor, 30-45 dakika sonra ise vücudun geri kalanına sirayet ederek vücuda kontrolünü eline geçiriyor. Bunun sonucunda insanlar insanlıktan daha da çok çıkıyorlar. Bu virüsten korunmak için hiçbir şeye sahip değiliz. Bunun için bir tedavi üzerinde çalışsak bile maalesef hala bir çözüm bulamadık.
Başhekim Elianka Kamalski
30 Kasım 2035
Ne yaparsak yapalım olmuyor, ne denersek bozuluyor, daha da kötüye gidiyor. Deneylerimizin her sonucu başarısızlıkla sonuçlanıyor. Hastalığa yakalananları gemiden dışarıya attık ve dışarıda bıraktık. Burada sıra dışı olaylar gözlemledik. Gemide sadece ben ve uzay biyoloğu kaldı kendisiyle bu gözlemleri birlikte gerçekleştirmeye devam edeceğiz. Kaptan Venka koma haline girmiş bulunmakta ve sorularımıza cevap vermemekte. Dışarıya attığımız kalıntılar ise siyah bir madde ile kaplı bulunmakta.
Başhekim Elianka Kamalski
2 Aralık 2035
Dışarıda siyah madde ile kaplı mühendisler garip hareketler sergilemeye başladılar, göğüslerinden bir canlı çıkmaya çalışırcasına yukarıya kalkıp iniyorlar. Yüzleri donuk bir ifade ile gökyüzüne bakıyor insan olduğunu belirten hiçbir gösterge olmasa bile hala orada mahsur kaldıklarını belirten bir hissiyat ortaya çıkıyor. Acı çekiyorlar gibi… Bu hareketi 2 saatlik süreler içerisinde yapıyorlar, belli bakımdan nefes almaya çalışıyorlar gibi hareketler sergiliyorlar. 1 saat 3 dakika ile ciğerleri dolup diyaframları göğüs kafesleri anormal bir biçimde şişiyor 57 dakika içerisinde de ciğerlerini boşaltıp göğüs kafesleri iniyor. Bir insanın 1-2 saniyede yaptıkları hareketi 2 saat içerisinde tamamlıyorlar. Ve garip bir biçimde bu şekilde “yaşıyorlar”. Bu gözlemlerimize devam edeceğiz, bu yeni bir yaratıktır bu yüzden bir şey kaçırmamız bilim topluluğu tarafından kabul edilemez bir davranış olarak sayılacaktır. Bu sebeple biyolog Laxen ile vardiyalı yaratıkları izleyeceğiz.
Başhekim Elianka Kamalski
3 Aralık 2035
Başhekim şu an uyumaktadır, ben Laxen Nouemann ve şu an gördüklerime inanmamaktayım. Canlılar ayağa kalktılar, aniden! Yürüyorlar, gezip, araştırıyorlar tıpkı insanlar gibi. Bazıları ise birbirleri ile iletişime geçtiler, sözlü olduğu söylenilemez ancak bir çeşit iletişim var, telepatik gibi… Acaba nasıl yapıyorlar?.. Kendileri ile iletişime geçmem gerekiyor.
Uzay Biyoloğu Laxen Nouemann
8 Aralık 2035
Ben Başhekim Elianka ve bilinmeyen bir sebepten dolayı tam olarak 5 gündür bir uykudayım. Bu ne kadar da garip görünse de asıl sıra dışılık gördüğüm şeylerle başlıyor, şeyler demekteyim çünkü bir insan anlatılamayacak şeylerdi, bir insanın görmemesi gerek… Sadece bir hatıram var bu 5 günden o da şu dur ki: LAXEN HAİNDİR, LAXEN ÖLMELİDİR.
Başhekim başını tutarak aniden başına gelen dayanılmaz ağrı ile yere yuvarlandı ve başını kontrolsüz bir biçimde tutarak sallamaya başladı.
Bunu gören Laxen hemen başhekime yardım edebilmek amacıyla yanına yaklaştı ancak o da aynı anda benzer bir sebeple yere çöküp yuvarlanmaya başladı. Bütün bilgisayarlar kapanmıştı, bu yüzden tarihi öğrenmek için de bir yöntem kalmamıştır. Bu sebeple takım üyeleri yazılarını yazarken daha farklı yöntemlere başvurmuşlardır. 5 gün sonra artık Laxen de Kamalski de Kaptan Venka’nın durumuna benzer bir duruma düşmüşlerdir. Komadan ilk uyanan kaptan olmuştur.
İlk Gün Kaptan’ın Günlüğü
Ben Kaptan Venka Riegelhell gemisinin kaptanıyım. Gemide neredeyse hiçbir alet çalışmamaktadır, sadece oksijen ve su pompaları çalışmaktadır. Ancak yerde 2 kişi yatmaktadır, mürettebatım olmalılar. Buradaki bilgisayarları çalıştırma ihtimalim var, çünkü bu konu ile ilgili birini dinlediğimi hatırlamaktayım sadece kim onu bulmakta sıkıntı çekiyorum. Ancak hafızama yeni bilgiler gelmektedir bu sebeple tamam hatırlayabileceğimden hiç şüphem yok.
Riegelhell’in Kaptanı Venka Slomuk
İkinci Gün Kaptan’ın Günlüğü
Ben Venka, bugün geçekten çok dolu ve önemli bir gündü, çünkü bugün yemek robotunu çalıştırmayı başardım! Sonunda sıcak pişmiş bir yemek yeme şansım oldu, gerçekten çok mutluyum. Ayrıca yavaş yavaş hatıralarım da geri gelmeye başladı yerde başhekim önlüğü ile yatan kişi Elianka Kamalski’imiş kendisi geminin başhekimiymiş. Yanında yatan kişi ise Laxen kendisi bir uzay biyoloğu, umarım kendisi uyanır ve neden bunları yaşadığımızı anlatabilir. Ayrıca bazı iletişim kaynaklarını da tamir etmeyi başardım, Dünya ile iletişime geçmeye çalışsam da hala bir cevap alamadım. Ancak Dünya’dan güçlü ultrasonik dalgalar yayılmaktadır acaba buna sebep olan faktör ne olabilir?
Riegelhell’in Kaptanı Venka Slomuk
Üçüncü Gün Kaptan’ın Günlüğü
Bugün Başhekim Elianka Kamalski uyandı, kendisi de olanlar hakkında sınırlı bilgisi olsa bile ben bildiğim her şeyi kelimesi kelimesine aktarmaya çalıştım. Kendisi de yavaşça bir kaç anı hatırına gelmeye başladı. Yanındaki hanımefendi Laxen ise hala uyumakta ve hayat belirtisi çok nadiren göstermektedir. Ayrıca dışarıdaki havanın solunabilir olduğunu keşfettik. Nasıl olduğunu bilmesek de gemimizin kargo kompartımanında bir koloni oluşturmaya yetecek kadar malzeme bulunmaktaydı. Bu sebeple burada bir koloni kurmaya karar verdik.
Riegelhell’in Kaptanı Venka Slomuk
15. Gün Koloni Günlüğü
Başhekim Elianka ile başarılı bir biçimde koloni binalarını kurmayı başardık ve ilk bitkilerimiz filiz vermeye başladı. Ancak Biyolog Laxen maalesef kayboldu ve daha sonra da iletişime geçemedik kendisi ile…
Koloni Organizatörü Venka Slomuk
25. Gün Koloni Günlüğü
Ara sıra aklımızda uzun ve siyah yaratık düşünceleri geliyor ikimizinde, bazen neyin gerçekten olduğunu ve neyin hayal olduğunu karıştırıyoruz. Bu semptomları karşılamak için belli başlı ilaç yöntemlerine başvurmayı planlamaktayız.
Venka Slomuk’un eşi Elianka Kamalski
65. Gün Koloni Günlüğü
Bu gün üzerimizden parlak ve beyaz bir cisim geçti, siması insanların gelecekte kullanması planlanan gemilere benzese de çok daha ileri teknolojik ve modern görünümleri var.
Koloni Organizatörü Venka Slomuk
70. Gün Koloni Günlüğü
Parlak cisim indi, içerisinden insanı andıran bir yaratık onun arkasında yaratığı kontrol eden bir insan bulunmaktaydı. Kendisi günün uzay ilişkileri bakanıymış ve bizim aslında 257 yıl önce kaybolan Riegelhell gemisinin mürettebatı olduğumuzu belirtmişti. Bizim bilinmeyen bir yabancı virüs ile iletişime geçtiğimizi ve bu yüzden bu kadar uzun süredir yaşayabildiğimizi belirtti kendisi. Bize Dünya’da 2 tane daha büyük savaş olduğunu söyleyip, biz bu gezegene ayak bastıktan 2 yıl sonra Dünya popülasyonunun %98’inin yok edildiğini söyledi. Kendileri Dünya’yı 2 kez tekrar yeniden inşaa etmeleri gerektiğini söyledi ve artık insanların bilinen türler arasında Kardashev Ölçeğinde en yüksek basamağında olan canlı grubu olduğumuzu anlattı ve bunun sebebinin 150 yıl önce Dünya’ya Riegelhell Gemisi’nden gelen Laxen Nouemann olduğunu anlattı ve Dünya’da 75 yıl önce hayatını kaybettiğini belirtti. Artık dünyaın huzur dolu bir ortam olup insanların sıkıntının ve acının ne olduğunu bilmediğini söyledi. Ve bizim de gelmemizi istiyorlardı. Bizim de artık bir karar vermemiz gerekmekteydi
Koloni Organizatörü Venka Slomuk
80. Gün Koloni Günlüğü
Artık 2 evimiz vardı hem Dünya hem de Mars bu iki yer arsında gidip gelmek artık saniyeler içerisinde gerçekleşebilen bir olaydı. Bu yüzden hem buradaki 2 kişilik kolonimizde yaşamımızı sürdüreceğiz hem de Dünya’da kendi bilgimizi paylaşacaktık. Gayet mükemmel bir plandı bizim için.
Venka Slomuk’un eşi Elianka Kamalski
Dünya Gün 1
İnsanlar bizi güler yüzle karşıladılar ve bizi birer kahraman gibi hissettirdiler. Fakat kolonimiz hala yukarıdaydı ve orası boş kalamazdı. Burada artık ülkeler ayrı değildi hepsi aynı bir ülke de değildi, bu bir ütopya değil gerçekten var olmuş ve olmaya devam edecek bir yerdi, gerçekten muazzamdı. Para veya değiş tokuş unsurları kalkmış artık her insanın her şeye erişimi vardı. Eğitim herkes için sadece çocuklukta yapılan 3 saniyelik bir uygulamaydı ve herkesin bir profesyonel bilim insanı seviyesinde her konuda bilgisi vardı. Bu insanlıktı, bu sahtecilik veya yalancılık değildi, insanın insanı kestiği hayvanat değildi bu artık. Sadece insan, sadece ileri vardı buradan sonra. Ve hepsi 3 insan sayesinde. İnsanlık bizimle küllerinden doğmuştu.
Elianka Gaia Venka Ares