Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamayacağım bir huzursuzluk birikti ve bir anda ışıklar gitti. Yanımda duran binaların da ışıkları gitmişti. Sonra gökyüzünden yere kocaman bir şey düştü. Çok korkmuştum ve ne yapacağımı bilmiyordum. Ankara’ya geldiğim ilk günde başıma gelenlere inanamamıştım. O düşen şeyin ne olduğunu merak ettim ve yapay zekâya fotoğrafını attım. Yapay zekâ dedi ki o, 1532 ton ağırlığında PSG marka uçak kanadıydı. Bunu duyunca çığlık atmak istedim çünkü gökyüzünden bir uçak düşüyor olabilir ve her an üstüme düşebilirdi.
Biraz sakinleşmeye çalıştıktan sonra bu kazanın elektriklerin gitmesine sebep olduğunu düşünmeye başladım. Ardından gökyüzünden “Booooom” diye bir ses geldi. Kendimi oradan hemen uzaklaştırmam lazımdı çünkü her an üstüme uçak düşebilirdi. Bir yerde korunmam lazımdı. Etrafıma bakındım ve ilk gördüğüm bankın yanına koşup çömelerek korundum. Ardından bir anda gökte kocaman bir ateş belirdi ve yere hızlı hızlı uçak parçaları düşmeye başladı, kocaman bir yangın çıktı. Koşabildiğim kadar hızlı koştum ve en son hatırladığım şey bir adamın “Yardım!” diye bağırmasıydı. Sonra bir anda kendimi bir hastanede buldum. Kafamı bir yere çarptığımdan çok emindim. Hem kafam acıyordu hem de sarılıydı. Hemşire odaya gelince, “Ne oldu? Ben neden buradayım?” diye sordum. Hemşire de “Dün gece senin olduğun bölgede bir uçak düştü. Uçaktan bir parçanın altında kalmışsın.” dedi. Ben de sordum: “Peki neden elektrikler gitti?” Hemşire, “Uçak kazası yüzünden.” dedi. Bu, aklımda büyük bir soru oluşturdu. Bu yüzden fen ve matematik okudum, profesör oldum ve matematiğe olan ilgim de bu olay sayesinde başladı çünkü neden uçak düşerken elektriğin kesildiğini bilmek istiyordum.