Bir sabah annem beni uyandırmaya geldi. Ona dikkatlice baktım ve şaşkınlıkla,
“Anne, kafanın üstünde bir şeyler yazıyor.” dedim.
Annem söylediklerimi pek ciddiye almadı. Bunun sadece uykulu olduğum için gördüğüm bir şey olabileceğini söyledi ve beni kahvaltıya çağırdı.
Kahvaltı yapmak için mutfağa gittiğimde babamın da masada oturduğunu gördüm. Fakat şaşırtıcı bir şey fark ettim: Babamın kafasının üstünde de yazılar vardı! Bunun üzerine anneme dönüp,
“Anne, bunun gerçekten sadece bir baş dönmesi olduğundan emin misin?” diye sordum.
Tam o sırada annemin kafasının üstündeki yazı değişti. Orada “Neyden bahsediyor bu?” yazıyordu. O an gerçekten tuhaf bir durum olduğunu anlamaya başladım.
Okula gittiğimde ise daha da şaşırdım. Herkesin kafasının üstünde yazılar vardı. Bazılarında uzun uzun düşünceler yazıyordu, bazılarında ise neredeyse hiçbir şey yoktu. Bazı insanlar ise sanki hiç düşünmüyormuş gibi görünüyordu.
Bir süre sonra fark ettim ki bu yazılar aslında insanların ne düşündüklerini ya da ne istediklerini gösteriyordu.
Akşam eve geldiğimde anneme doğum gününde ne istediğini sordum. Annem her zamanki gibi,
“Hiçbir şey istemiyorum.” dedi.
Ama kafasının üstündeki yazıya baktığımda aslında yeni bir araba istediğini gördüm.
Bunun üzerine babama,
“Baba, anneme yeni bir araba alsak nasıl olur? Arabası artık çok eski.” dedim.
Babam da bu fikri beğendi ve kabul etti.
Annemin doğum gününde ona yeni bir araba aldık. Annem hediyeyi görünce çok duygulandı ve mutluluktan gözyaşlarına boğuldu. O an şunu düşündüm: Bazen insanlar isteklerini söylemezler ama içlerinden bir şeyler geçer. Önemli olan, sevdiklerimizin ne hissettiğini anlamaya çalışmaktır.