Atatürk ve Ben

Ben Duru ABLAK. 2017 yılında Ankara’da dünyaya geldim. Beştepe Koleji İlkokulunda 3. sınıf öğrencisiyim. Sınıfta Mavi Deniz, Ela ve Simay ile çok yakın arkadaşım. Ama bir arkadaşım var ki, o benim için çok daha özel: Mavi gözleriyle dikkat çeken, uzun boylu, terbiyeli ve derslerinde çok başarılı olan Mustafa.

Öyle güzel yazıyor ve dersleri öyle dikkatli dinliyordu ki… Bir gün matematik dersinde öğretmenimiz gülümseyerek, “Mustafa, senin adın da Mustafa, benim adım da Mustafa. O zaman senin adın artık Mustafa Kemal olsun.” dedi. O anda sınıfta tatlı bir kahkaha koptu.

Kasım ayının serin bir günüydü. Ders zili çaldı ve hepimiz bahçeye koştuk. Mustafa Kemal ile bahçede oyun oynarken çam ağacının tepesine doluşmuş kargaları fark ettik. O an aklıma şöyle bir düşünce geldi: Atatürk ile çocuk olsaydık, doğaya ve hayvanlara böyle özen gösterirdik. Tam o sırada Mustafa Kemal kantine gidip bir simit aldı ve kargaları beslemeye başladı. Onlara zarar gelmesin diye dikkatle simidi parçalara ayırıyordu. Sanki Atatürk’ün hayvan sevgisini bize hatırlatır gibiydi.

Eğer Atatürk ile çocuk olsaydık, eminim ki birlikte ağaç diker, hayvanları korur, oyun oynarken bile birbirimize saygılı davranırdık. Mustafa Kemal’in kargalara sevgiyle yaklaşması bana bunu düşündürdü.

Mustafa Kemal ile arkadaş olmak gerçekten çok güzel. Onunla arkadaş olduğum için çok mutluyum; çünkü bana Atatürk’ün çocuklara verdiği değeri ve sevginin ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor.

 

 

 

(Visited 7 times, 1 visits today)