Sabah uyandığımda anneme yardım ediyorum. Annemin daha az yorulduğu bir Dünya istiyorum.
Her yer hep temiz olsun istiyorum.
Hiç savaşlar olmasa ve çocuklar hiç ölmese istiyorum. Çocukların ağlamadığı ve hep güldüğü bir Dünya hayal ediyorum.
Bazı zamanlar kendimi çöp yerine koyup doğaya mı gitsem yoksa insanların iyiliğini isteyip çöpe mi gitsem diye düşünüyorum. Keşke herkes çöplerin nasıl Dünyamızı yok ettiğine daha fazla dikkat etse diyorum.
Keşke denizlere kimse çöp atmasa ve balıklar hiç yok olmasa böylece bundan yıllar sonra insanlar gıda savaşı diye bir problem yaşamasa istiyorum.
Benim hayalini kurduğum Dünyada çocuklar hiç dilenmiyor ya da çalışmak zorunda kalmıyor. Sadece derslerine ve okullarına ve oyun oynamaya odaklanıyor.
Çocuklar bizim geleceğimizdir. Onlar büyüdükçe ve bu konulara daha fazla önem verildikçe Dünya’ya daha faydalı kişiler olmayı öğrenecekler. Bu Dünya hepimizin ve biz ona iyi bakarsak o da bize daha milyarlarca yıl yuva olmaya devam eder. Bu yüzden Dünyamıza ve çocuklarımıza çok iyi bakmalıyız.
