Bir cuma sabahıydı, okula gitmeye hazırlanırken dışarıdan gelen bir sesle irkildim. “Acaba bu ses neydi?” düşüncesiyle balkonda bir şey var mı diye bakmaya giderken aynı ses yine geldi. Sanki bir gök gürültüsüydü ama farklı bir gök gürültüsü gibi. Balkona baktığımda bir de ne göreyim: Yavru bir kaplan, balkon kapısının önünde kükrüyordu. Isırır diye biraz korktum ama cesaretimi toplayıp onu kucağıma aldım. Tüyleri yumuşacıktı ve çok tatlıydı. Kucağımda korkudan titriyordu. Çok küçük ve minikti.
Okula geç kalmamak için evden çıktım ama giderken annemi arayıp evde bir kaplan olduğunu, onu veterinere götürmesini söyledim. Bütün gün aklım kaplanın üzerindeydi. Eve geldiğimde kaplan, sevimli, masum ve mutlu bir bakışla beni karşıladı. Veterinerden mavi, tatlı bir tasma ile dönmüştü. Annem, kaplanın sağlıklı olduğunu ama annesinin onu terk ettiğini söyledi.
Onu beslemek için kucağıma aldım. Dolaptaki sütten biraz biberona doldurup ona içirdim. Çok aç görünüyordu, bir biberonu bitirdi ve artık doyduğunu düşündüm. Eğlenmesi için biraz topla oynattıktan sonra çok kirlendiğini fark ettim ve yıkamak için onu küvete koydum. Çok ferahlamıştı ve suyun içinde yüzmeyi sever gibi görünüyordu. Banyo yaparken mutlu olsun diye içine birkaç oyuncak da koydum.
Banyodan sonra annemin aldığı giysileri kaplana giydirdim. Çok yorulmuştu. Onu koltuğa koyduğum anda uyudu. Uyurken olduğundan daha da tatlı görünüyordu. Onun uyumasına dayanamayarak ben de yanında uyuyakaldım.
Çok güzel bir gündü, çok mutluydum.